Γιαννουζάκου: «Στόχος του Δημόκριτου η παραμονή στην κατηγορία»

 

Η προπονήτρια του Μ.Α.Ο. Δημόκριτος Αμπελοκήπων (Women’s National League), Ζωή Γιαννουζάκου, μίλησε στην εκπομπή «Woman to woman» του ΕΟΚ WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη και την Εβίνα Μάλτση. Αναλυτικά είπε:

 

Για τους στόχους της ομάδας στην πρώτη της συμμετοχή στις εθνικές κατηγορίες γυναικών:

 

 «Ο στόχος της ομάδας είναι η παραμονή στην κατηγορία. Από τότε που έχουμε ξεκινήσει, κάθε χρόνο ο στόχος μας ήταν να κάνουμε μια καλή πορεία και η αλήθεια είναι ότι αυτό πέτυχε. Δεν έχουμε βάλει ποτέ στόχο να πάρουμε το πρωτάθλημα. Μαζέψαμε κάποια κορίτσια που είχαν τη θέληση και ήθελαν αυτήν την κατάσταση της παρέας που θέλαμε κι εμείς. Ήταν καλά παιδιά, ήθελαν να κάνουν προπόνηση και κάναμε μια ομάδα που προπονούνταν με συνέπεια ομάδας WBL1. Ερχόντουσαν εκεί γιατί τους άρεσε και το γούσταραν, όχι από αγγαρεία. Φτάσαμε, έτσι, να ανέβουμε κατηγορία σαν 2ες και πιστεύω ότι ήταν κάτι που το αξίζαμε σαν ομάδα».

 

Για τις δυσκολίες που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν πλέον σαν ομάδα εθνικών κατηγοριών:

 

«Η αλήθεια είναι ότι πάμε με αρκετή δυσκολία παρακάτω, κυρίως οικονομική. Η μετάβαση είναι πολύ δύσκολη. Όσον αφορά τις μεταγραφές, είχαμε πάρει από πέρυσι στα μέσα της χρονιάς μια παίκτρια από τη WBL2. Από ‘κει και πέρα, οι όποιες προσθήκες είναι με παιδιά νέα, δεν είναι με παιδιά που έχουν εμπειρία από την κατηγορία».

 

Για την ικανοποίηση που ένιωσε σαν προπονήτρια όταν η ομάδα της ανέβηκε κατηγορία:

 

«Ήταν πολύ μεγάλη επιτυχία και μια πολύ μεγάλη ηθική ικανοποίηση το ότι καταφέραμε και πήραμε την άνοδο. Ξεκινήσαμε μια πορεία με αρκετές δυσκολίες, έχοντας, ωστόσο, απαιτήσεις σαν προπονητικό team από τα κορίτσια, τα οποία δεν το είχαν ξανά κάνει όλο αυτό. Η κατάκτηση της ανόδου μάς έδωσε την ικανοποίηση που χρειαζόμασταν ώστε να συνεχίσουμε αυτό που κάναμε με την ίδια χαρά και το ίδιο πάθος».

 

Για το πώς βρέθηκε η ίδια στον Δημόκριτο:

 

«Ο Δημόκριτος έχει “γράψει” ιστορία με το ανδρικό τμήμα του. Δεν υπήρχε ποτέ γυναικεία ομάδα, μέχρι που κάποια στιγμή κάποιοι φίλοι της ομάδας πρότειναν σ’ αυτούς που ασχολούνταν με αυτή να δημιουργήσουν μια γυναικεία ομάδα. Έτσι το ξεκίνησαν κι έτσι βρέθηκα κι εγώ μέσα σ’ όλο αυτό λόγω κάποιων ανθρώπων που με γνώριζαν από εκεί μέσα και με πρότειναν.

 

Η γυναικεία ομάδα ξεκίνησε το 2022, τότε πήγα εγώ ουσιαστικά σαν πρώτη προπονήτρια και με assistant coach τη Φανή Θώμα, η οποία είναι πολλά χρόνια στον χώρο και έχει προπονητική εμπειρία περίπου 20 χρόνων. Σε συνδυασμό με τη δική μου παικτική εμπειρία, φτιάξαμε ένα δίδυμο το οποίο βοήθησε την ομάδα ν’ ανέβει στις εθνικές κατηγορίες».

 

Για την ενασχόλησή της με την προπονητική:

 

«Η δική μου ενασχόληση με το αντικείμενο είχε να κάνει πιο πολύ με τη συναναστροφή που είχα με άλλους προπονητές όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν στα γήπεδα. Αυτό, σε συνδυασμό με τη Φανή, που είχε την εμπειρία στην προπονητική, μας έκανε να βγάλουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Μόνη μου, θεωρώ, δε θα είχα αυτήν την επιτυχία. Δεν είχα και την… τρέλα της προπονητικής, για να πω την αλήθεια, μέχρι τότε απλά μου άρεσε να βρίσκομαι δίπλα στα κορίτσια».

 

Για το τι ήταν αυτό που την έκανε να επιστρέψει στα γήπεδα:

 

«Αυτό που με έκανε να επιστρέψω στα γήπεδα είναι η αγάπη μου για το άθλημα και το συναίσθημα τού να βλέπεις τους παίκτες που προπονείς να βελτιώνονται. Ουσιαστικά, η προπονητική μού έδωσε τη δυνατότητα να είμαι στο γήπεδο από ένα άλλο πόστο πέραν αυτού της παίκτριας».

 

Για την πρώτη της εμπειρία σαν προπονήτρια στα τμήματα του Ηρακλή:

 

«Είχα πάει έναν χρόνο στον Ηρακλή όταν σταμάτησα το μπάσκετ, το οποίο δεν πήγε πολύ καλα. Ίσως και αυτό να ήταν ένα κίνητρο για ‘μένα τώρα, να δω αν μπορώ τελικά σαν προπονήτρια. Αυτό ήταν το κίνητρο που με ώθησε στο να το ξαναδοκιμάσω».

 

Για το γεγονός ότι προέρχεται από μια μπασκετική οικογένεια, με πατέρα προπονητή και αδελφό παίκτη μπάσκετ:

 

«Ο πατέρας μου είχε υποστηρικτικό χαρακτήρα από πάντα, μου έδινε συμβουλές, αν και υπάρχει ένα χάσμα χρόνων, αλλά παίρνεις πράγματα από την παλιά εποχή και τα προσαρμόζεις στα νέα δεδομένα. Η βασική συμβουλή του είναι να μη φύγω από τον στόχο ανεξαρτήτως των αντιδράσεων. Ο αδελφός μου με συμβούλευε περισσότερο σαν αθλήτρια».

 

Για το τι συμβουλή θα έδινε στα νεότερα παιδιά που θέλουν ν’ ασχοληθούν με το μπάσκετ:

 

«Αυτό που θα τα συμβούλευα θα ήταν να αφήσουν λίγο τα social media και να έχουν μεγαλύτερο πάθος γι’ αυτό που κάνουν».