Κακαγιά: «Δεν υπάρχει “ταβάνι” στον ΖΑΟΝ»

 

Η προπονήτρια του ΖΑΟΝ (Women’s National League, 1ος όμιλος), Άννα Κακαγιά, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη και την Εβίνα Μάλτση. Αναλυτικά είπε:

 

Για την παρουσία του ΖΑΟΝ στις εθνικές κατηγορίες: 

 

«Η παραμονή του ΖΑΟΝ στις εθνικές κατηγορίες αποτελεί στόχο κι ευθύνη ταυτόχρονα. Ο σύλλογος έχει έτος ίδρυσης το 1962, ενώ και η Έλενα Μουάτσου, που διέπρεψε στον Παναθηναϊκό και στην Εθνική, αποτελεί “προϊόν” του ΖΑΟΝ. Επίσης, στο βόλεϊ πήγε ν’ αναδειχθεί πρωταθλητής Ελλάδος, αλλά ηττήθηκε τελικά απ’ τον Παναθηναϊκό. Κάναμε ένα πολύ καλό βήμα με τη νίκη στην Αγία Παρασκευή, ενώ η προσθήκη της Δίελα ήταν πολύ δυνατή. Βέβαια, “ταράξαμε τα νερά” και την περσινή χρονιά, αφού ανεβήκαμε με πρώτες σκόρερ τρεις παίκτριες κάτω των 20. Η συμβολή της Δίελα είναι πολύ σημαντική, διότι την ξέρω από μικρή. Είναι εξαιρετικός άνθρωπος και, όταν έπεσε στο τραπέζι το όνομά της, είπα αμέσως το “ναι”. Θέλω, όμως, να μιλήσω και για τις άλλες αθλήτριες, που τις αρέσει να προπονούνται και να εξελίσσονται. Χρειαζόμαστε δουλειά ακόμη, όμως στόχος μου είναι η βελτίωση των παικτριών μου».

 

Για το «πάντρεμα» των έμπειρων παικτριών με τις παίκτριες από την ΕΣΚΑ:

 

«Προσπαθούμε να “χτίσουμε” ένα σύνολο στο οποίο δίνουμε έμφαση τόσο στο αποτέλεσμα όσο και στη συμπεριφορά των παιδιών. Αν έχουμε κοινούς κανόνες, τότε απλοποιούνται τα πάντα».

 

Για το τι περιμένουμε απ’ τον ΖΑΟΝ φέτος:

 

«Δε θέλω να λέω μεγάλα λόγια, αλλά βλέπω το κάθε ματς ξεχωριστά. Με ενδιαφέρει ό,τι γίνεται να το κάνουμε μέσα απ’ τη δουλειά. Σε πρώτη φάση με ενδιαφέρει η ομάδα να έχει σωματική και ψυχική θωράκιση. Επειδή το διάστημα αποχής απ’ το τέλος της προηγούμενης χρονιάς μέχρι την έναρξη της επόμενης ήταν μεγάλο, προσπάθησα τα παιδιά να είναι στο γήπεδο μέχρι τέλη Ιουλίου. Επίσης, πήγαμε κάποια ταξίδια, κάτι που μας βοήθησε σημαντικά, διότι διαθέτουμε αρκετές νεαρές αθλήτριες».

 

Για το πότε θα είναι έτοιμη η ομάδα:

 

«Τα Χριστούγεννα θεωρώ ότι η ομάδα θα είναι στο επίπεδο που θέλω».

 

Για το επίπεδο της φετινής Women’s National League:

 

«Το γεγονός ότι προστέθηκε μία ακόμα εθνική κατηγορία κάνει μόνο καλό, διότι λειτουργεί σαν μεταβατικό στάδιο για τα κορίτσια που παίζουν στο τοπικό. Επίσης, είναι βοηθητικό και για τις επαρχιακές ομάδες, έτσι ώστε να σταθούν πιο εύκολα σε αυτό το επίπεδο. Ακόμη και στο οικονομικό σκέλος αυτή η κατηγορία είναι πολύ βοηθητική, καθώς υπάρχουν μερικές ομάδες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Επίσης, είναι σημαντικό να μη βιάζονται τα παιδιά, αφού δεν είναι εύκολο απ’ τα πανελλήνια πρωταθλήματα να διεκδικήσουν θέση στις δωδεκάδες ομάδων της WBL2 ή της WBL1. Άρα, δεν είναι καθόλου κακό να πάρουν χρόνο συμμετοχής στις μικρότερες κατηγορίες».

 

Για το όραμά της γι’ αυτήν την ομάδα:

 

«Δεν υπάρχει, για ‘μένα, “ταβάνι”, θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ γι’ αυτήν την ομάδα. Μακάρι να παίξουμε ακόμη και στη WBL1. Εμένα δε μ’ αρέσουν τα “πυροτεχνήματα” και θέλω η δουλειά μας να έχει διάρκεια. Έχουμε βγάλει αρκετές αθλήτριες απ’ τα αναπτυξιακά τμήματά μας κι αυτό είναι κάτι που μας χαροποιεί ιδιαίτερα».