Τι δήλωσαν Κατερίνα Ανδρεοπούλου και Στέλλα Μανάβη στο EOK WebRadio για την άνοδο της Εθνικής Κορασίδων στην Α΄ κατηγορία

 

Η Εθνική Κορασίδων νίκησε με 75-72 την Ισλανδία και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ U16 Β’ Κατηγορίας, παίρνοντας παράλληλα την άνοδο για την Α’ κατηγορία της διοργάνωσης. Η προπονήτρια του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, Κατερίνα Ανδρεοπούλου, καθώς και η γκαρντ της ομάδας, Στέλλα Μανάβη, «φιλοξενήθηκαν» στο ΕΟΚ WebRadio και μίλησαν για την τεράστια αυτή επιτυχία της Εθνικής.

 

Η Κατερίνα Ανδρεοπούλου είπε:

 

Για τα πρώτα συναισθήματα μετά την κατάκτηση της ανόδου στην Α’ Κατηγορία:

 

«Δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα. Ξύπνησα το πρωί της Πέμπτης (13/08) και σκεφτόμουν… τι ώρα είναι ο τελικός. Είναι πρωτόγνωρα τα συναισθήματα. Είναι πρωτόγνωρα γιατί είδαμε όλα τα παιδιά πολύ χαρούμενα. Αυτό που ζήσαμε στα Γιάννινα νομίζω ότι θα το θυμόμαστε όλοι για όλη μας τη ζωή. Συνδυάστηκε αυτή η πολύ μεγάλη επιτυχία με το γεγονός ότι παίζαμε στη χώρα μας και ζήσαμε εικόνες ανεπανάληπτες. Δεν είναι μεγάλα λόγια, δε συνηθίζω να λέω μεγάλα λόγια, αλλά είναι κάτι που, αν δεν το βιώσεις από κοντά, δεν ομίζω ότι μπορείς να το καταλάβεις. Και νομίζω ότι το αξίζαμε, ήταν σαν ανταμοιβή των κόπων μας».

 

Για την πίεση που μπορεί να μετέφερε το “πρέπει” της άνοδου:

 

«Είχα κουραστεί να το λέω, σε σημείο που φαινόμουν και γραφική, να βγει η “ταμπέλα” του “πρέπει” από τα παιδιά. Είχαμε μια καλή “φουρνιά”, το ξέραμε από πέρυσι, όμως το μεγαλύτερό μας εμπόδιο και άγχος ήταν ότι δεν ξέραμε τι θα συναντήσουμε απέναντί μας, γιατί είναι ηλικίες τις οποίες δεν τις ξέρεις. Η Ισλανδία, σε οποιοδήποτε άλλο τουρνουά βρισκόταν από τα άλλα δύο, στη Σλοβακία ή το Λουξεμβούργο, θα ανέβαινε. Είχε μια εξαιρετική ομάδα, με μια εξαιρετική παίκτρια (σ.σ. Μπέργκλιντ Χλίνσντοτιρ) που θα αφήσει εποχή. Άρα, δε μπορούσαμε να προδικάσουμε ανόδους και τέτοια. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι παρουσιάστηκε μια ομάδα η οποία αρνιόταν να χάσει. Ήταν προσηλωμένη. Ναι, υπήρχε πίεση, ειδικά στο πρώτο ματς που υπήρχε και ο κόσμος, κάτι στο οποίο δεν είμαστε συνηθισμένοι. Ωστόσο, η ομάδα έδειχνε ότι έχουμε έρθει εδώ για να διεκδικήσουμε αυτό που μας αναλογεί, χωρίς φόβο. Το ήθελαν πάρα πολύ τα παιδιά. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να περάσει η νοοτροπία ότι δε χάνουμε. Από τα φιλικά ακόμη προσπαθήσαμε να τους το περάσουμε αυτό».

 

Για το φετινό… φαινόμενο των «μικρών» Εθνικών που γνωρίζουν την ήττα μετά από μεγάλες υπέρ τους διαφορές και το ότι η Εθνική Κορασίδων στον τελικό έδειξε χαρακτήρα σε μια τέτοια κατάσταση:

 

«Το φετινό καλοκαίρι έχουν γίνει απίστευτα πράγματα… Πάνω σε αυτό, επειδή είναι πάρα πολύ εύκολο για όσους είναι απ’ έξω να “λιθοβολήσουν” τους προπονητές, εμείς πρέπει να πάρουμε όλο το βάρος σε όλο αυτό. Αν γινόταν το κακό, πάλι θα είχα πλήρη ευθύνη της κατάστασης. Εμείς είμαστε στο +19 στο τέλος του 4ου δεκαλέπτου. Δε σας κρύβω ότι στο τέλος του παιχνιδιού δεν ήμουν χαρούμενη. Ζήσαμε μια ίδια κατάσταση για άλλη μια φορά και έπρεπε να είμαι προετοιμασμένη με όλα αυτά που έγιναν φέτος. Στο τέλος, στον πάγκο επικρατούσε χαμός. Τα παιδιά βιάστηκαν πάρα πολύ να λήξει το παιχνίδι, ίσως και εμείς, και ειδικά όταν μιλάμε για τέτοιες ηλικίες, τα συναισθήματα είναι υπερβολικά. Ένα κακό momentum προσδίδει πάρα πολύ μεγάλο άγχος σ’ αυτήν την ηλικία.

Εμείς φτάσαμε στο +9 στα δυόμισι λεπτά και πάλι δε διαχειριστήκαμε καλά αυτό το προβάδισμα. Νομίζω ότι υπάρχουν πάρα πολλές δικαιολογίες, αλλά κρατάω αυτό που είπα και πριν, ότι “εμείς δεν το χάνουμε αυτό το παιχνίδι”. Δε φοβήθηκα ότι θα το χάσουμε και τα κορίτσια το ίδιο. Αν, βέβαια, έμπαιναν οι βολές της Χλινσντότιρ, θα μιλούσαμε για ένα διαφορετικό παιχνίδι. Είναι άλλο το ματς των 38 λεπτών και άλλο αυτό των δύο τελευταίων λεπτών. Όλο αυτό είναι αυτό που είπα, αυτά τα παιδιά έχουν δουλέψει πάρα πολύ και, όταν έρχονται δύσκολες καταστάσεις, βγαίνει η δουλειά σου, ο χαρακτήρας σου, όλα αυτά που έχεις κάνει όλες αυτές τις μέρες».

 

Για την ανάρτηση του Νίκου Γκάλη που έγραφε «Στηρίζουμε τα κορίτσια και τα αγόρια που ιδρώνουν τα γαλανόλευκα, τα μόνα χρώματα που υπάρχουν για τις Εθνικές μας Ομάδες»:

 

«Όταν μιλάει ο Νίκος Γκάλης, όλοι οι άλλοι δεν έχουμε να πούμε πολλά πράγματα. Ας τον ακούσουμε. Εγώ έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ με όλο αυτό. Είναι μακριά από ‘μένα όλα αυτά τα σχόλια. Ας μείνουμε στα θετικά, σ’ αυτά που είπε ο Νίκος Γκάλης, στους ανθρώπους που βγήκαν και υπερασπίστηκαν αυτά τα παιδιά. Όπως είπα και στην ίδια την Ιτόγια: στη ζωή μας υπάρχουν θετικά και αρνητικά πράγματα, αν ασχοληθούμε με αυτούς που μιλούν απαξιωτικά τους δίνουμε αξία. Ας ασχοληθούμε με την καλή πλευρά των ανθρώπων και των πραγμάτων».

 

Για το ταλέντο που υπάρχει σε αυτές τις ηλικίες των κοριτσιών:

 

«Όταν για μία-δύο βολές δε βρίσκονται και οι τρεις Εθνικές μας ομάδες στην Α’ κατηγορία του Ευρωμπάσκετ, καταλαβαίνετε ότι κάτι γίνεται πολύ καλά. Κάτι έχει αλλάξει και δεν το λέμε απλά για να το πούμε. Ο “καθρέπτης” μας είναι το αποτέλεσμα. Όταν οι δύο από τις τρεις Εθνικές ομάδες είναι στην Α’ κατηγορία και η τρίτη τη χάνει στις λεπτομέρειες, καταλαβαίνεις ότι κάτι καλό γίνεται εδώ. Νομίζω ότι και του χρόνου θα το δούμε. Επειδή από κάτω έρχεται μια εξίσου πολύ καλή “φουρνιά”, δε θα είμαστε “ασανσέρ”. Πιστεύω ότι έρχεται μια φάση σταθεροποίησης, μια φάση ανόδου του μπάσκετ των υποδομών. Δε φοβάμαι. Πιστεύω ότι έρχονται πολύ καλύτερες μέρες και θα το δούμε όλοι μας. Αυτή η προβολή που έγινε και η δυνατότητα που μας έδωσε η Ομοσπονδία θα φέρει, νομίζω, πολύ νέο αίμα και νέο κόσμο στο γήπεδο».

 

Για την προβολή του ελληνικού μπάσκετ γυναικών και την ανταπόκριση του κόσμου στο Ευρωμπάσκετ 2025 στην Ελλάδα:

 

«Έχουμε δύο χρόνια τώρα που αυτό που βλέπουμε από θέμα εκδηλώσεων και διοργανώσεων είναι πολύ θετικό. Για τη διοργάνωση που αναλάβαμε, πήραμε συγχαρητήρια από’όλες τις ομάδες. Κάναμε μια εξαιρετική δουλειά. Επειδή είχα την τύχη να είμαι και πέρυσι στην Εθνική ομάδα, η διοργάνωση που κάναμε ήταν φοβερού επιπέδου. Το ξενοδοχείο, οι εγκαταστάσεις, το live streaming, αυτά που προσφέραμε, γενικότερα, στις ομάδες ήταν πάρα πολύ καλού επιπέδου και αυτά είναι καλό να ακούγονται».

 

Η Στέλλα Μανάβη μίλησε:

 

Για τους αρχικούς στόχους της ομάδας:

 

«Είχαμε πει από την αρχή ότι θα κρατήσουμε τα κεφάλια μας χαμηλά, θα δουλέψουμε. Στόχος μας ήταν να έρθουμε στη διοργάνωση και να δείξουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Ξέραμε ποιες είμαστε και θέλαμε να το δείξουμε προς τα έξω. Έχουμε “δεθεί” πάρα πολύ και έχουμε γίνει μια ομάδα».

 

Για το ότι η ίδια αποτέλεσε την παίκτρια-κλειδί της ομάδας σε ημιτελικό και τελικό, με τα τρίποντα και το goal-foul αντίστοιχα:

 

«Εκείνη τη στιγμή δε σκέφτομαι τι γίνεται, αλλά μετά, όταν ξανά βλέπω τα ματς, χαίρομαι γιατί βοηθάω την ομάδα μου να πάρει ένα προβάδισμα».

 

Για το άγχος και το πώς το διαχειρίστηκε η ίδια:

 

«Στο πρώτο ματς είχα λίγο άγχος είναι η αλήθεια, αλλά εμπιστεύτηκα την ομάδα μου, που με βοήθησε πάρα πολύ, και το άγχος μου έφυγε κατευθείαν».

 

Για τη συνεργασία που είχε με το προπονητικό staff:

 

«Πήρα πάρα πολλά, και οι τρεις κόουτς με βοήθησαν σε πολλά πράγματα. Κρατάω πάρα πολλές αναμνήσεις και συμβουλές που θα με βοηθήσουν και στη συνέχεια».

 

Για τη συγκεκριμένη «φουρνιά» των κορασίδων:

 

«Η φετινή “φουρνιά” είναι πάρα πολύ καλή. Η κάθε μία έχει διαφορετικά στοιχεία, τα οποία τα ενώσαμε και βγάλαμε το καλύτερο αποτέλεσμα».

 

Για τους προσωπικούς της στόχους:

 

«Αυτήν τη στιγμή θέλω να χαρώ αυτό που συμβαίνει τώρα, γιατί η άνοδος είναι κάτι πολύ μεγάλο. Αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι να χαρώ τις στιγμές και θα δούμε για τη συνέχεια. Θέλω να βελτιώνομαι καθημερινά, να δουλεύω στο γήπεδο κάνοντας αυτό που αγαπάω».