«Αυτή είναι ίσως η πιο
σημαντική δημοσίευση που έχω κάνει μέχρι σήμερα.
Όχι γιατί ανακοινώνει μια
επιτυχία.
Αλλά γιατί από σήμερα θα
μπορείτε να με κρίνετε.
Η πρώτη διαδικασία
ολοκληρώθηκε.
Ο Όλυμπος βρίσκεται στις
εθνικές κατηγορίες.
Το γυναικείο του Πρωτέα
επιστρέφει στις εθνικές κατηγορίες.
Ο Πρωτέας είναι στην Α'
ΕΚΑΣΘ.
Κάποιοι θα πουν ότι ήταν
μια πετυχημένη κατάσταση.
Εγώ θα πω κάτι που ίσως
ακουστεί παράξενο.
Σήμερα είμαστε στο μηδέν.
Γιατί οι κατηγορίες δεν
αλλάζουν το μπάσκετ.
Οι άνθρωποι το αλλάζουν.
Τους τελευταίους μήνες
άκουσα σχεδόν τα πάντα.
Ότι δεν γίνεται.
Ότι δεν ξέρω.
Ότι έχω κενά.
Ότι είμαι υπερβολικός.
Ότι ονειρεύομαι πράγματα
που δεν γίνονται.
Μπορεί να έχουν δίκιο.
Δεν μπήκα ποτέ στο μπάσκετ
πιστεύοντας ότι έχω όλες τις απαντήσεις.
Μπήκα γιατί κουράστηκα να
ακούω τις ίδιες συζητήσεις εδώ και δεκαετίες.
Παρακολουθώ το ελληνικό
μπάσκετ σχεδόν σαράντα χρόνια.
Τα τελευταία δεκαπέντε ζω
μέσα σε αυτό.
Και βλέπω συνεχώς τους
ίδιους ανθρώπους να λένε τα ίδια προβλήματα.
Την ίδια στιγμή που
συνεχίζουν να κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα.
Εγώ αυτό δεν μπορώ να το
αποδεχτώ.
Δεν ξέρω αν θα πετύχω.
Ξέρω όμως ότι δεν μπορώ να
συμβιβαστώ.
Δεν θέλω να αφήσω πίσω μου
μια ομάδα.
Θέλω να αφήσω έναν τρόπο
σκέψης.
Έναν οργανισμό που θα
παράγει παίκτες.
Π
ου θα εκπαιδεύει
προπονητές.
Που θα βοηθά γονείς.
Που θα συνεργάζεται αντί
να πολεμά.
Που θα λειτουργεί με
επαγγελματισμό, ακόμη κι αν παραμένει ερασιτεχνικός.
Και ναι...
Θα κάνω λάθη;
Πολλά.
Ίσως περισσότερα από όσα
φαντάζομαι.
Αλλά προτιμώ να κάνω δέκα
λάθη προσπαθώντας να αλλάξω κάτι, παρά να περάσω τα επόμενα δέκα χρόνια
εξηγώντας γιατί τίποτα δεν αλλάζει.
Γι' αυτό γράφω δημόσια τις
σκέψεις μου.
Όχι για να πείσω.
Ούτε για να δικαιολογηθώ.
Τις γράφω για να δεσμευτώ.
Από σήμερα, όποιος θέλει
μπορεί να επιστρέψει σε αυτό το κείμενο.
Να δει τι είπα.
Να δει τι έκανα.
Και να με κρίνει.
Αν αποτύχω, να το πει
δημόσια.
Αν ξεχάσω αυτά που γράφω
σήμερα, να μου τα θυμίσει.
Γιατί η αξιοπιστία δεν
χτίζεται με λόγια.
Χτίζεται όταν οι πράξεις
αντέχουν στον χρόνο.
Δεν ζητώ να συμφωνήσετε
μαζί μου.
Δεν ζητώ πίστωση χρόνου.
Ζητώ μόνο κάτι πολύ απλό.
Κρίνετέ με όχι από τις
προθέσεις μου, αλλά από το αποτύπωμα που θα αφήσω.
Αν σε λίγα χρόνια το
μπάσκετ στο Κορδελιό, στη Δυτική Θεσσαλονίκη και έστω λίγο πιο πέρα είναι
καλύτερο από ό,τι είναι σήμερα, τότε θα έχουμε πετύχει.
Αν όχι...
Θα έχω αποτύχει.
Και θα είμαι ο πρώτος που
θα το παραδεχτεί.
Δεν μπήκα στο μπάσκετ για
να διοικήσω.
Μπήκα για να δημιουργήσω.
Και από σήμερα, αυτό είναι
το συμβόλαιό μου μαζί σας».


















0 Σχόλια