Ν. Χουχούμης-Κ. Δενδρινός: «Η ταχύτητα και οι γρήγορες αποφάσεις κάνουν το 3×3 συναρπαστικό!»

 

Κάποτε, στη δεκαετία του ’80, οι αγώνες Street Basketball παίζονταν στα πάρκα, στις αυλές των σχολείων αλλά και στα τσιμεντένια γήπεδα στις γειτονιές των Η.Π.Α.

 

Ήταν η ευκαιρία των μπασκετόφιλων -και μη- να δείξουν, αλλά και να επιδείξουν, τις ικανότητες τους στο άθλημα, να επιλύσουν τις «διαφορές» τους, να συναγωνιστούν στα τρίποντα και στα καρφώματα, κυρίως όμως να διασκεδάσουν.

 

Μερικές δεκαετίες μετά, το Street Basketball έχει ξεφύγει από τα όρια του «αγώνα του δρόμου». Οργανώθηκε, μπήκε σε «μισό» γήπεδο, εξελίχθηκε σ’ ένα παιχνίδι 3×3 με τους δικούς του κανόνες, συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων και, πλέον, αποτελεί την πιο σύγχρονη και δυναμική εκδοχή του αθλήματος που συναρπάζει, όχι μόνο τους μικρούς και τους μεγάλους, αλλά ακόμη και τους επαγγελματίες παίκτες και παίκτριες του μπάσκετ.

 

Η δημιουργία στην Ελλάδα για πρώτη φορά της επαγγελματικής ομάδας 3×3 ΔΕΗ Team Athina και η συνεχής παρουσία των Εθνικών Ανδρών και Γυναικών σε διεθνή τουρνουά και ευρωπαϊκούς αγώνες, είναι απλώς η αρχή που κάνει η χώρα μας να κερδίσει τη δική της θέση.

 

Βασικοί πρωταγωνιστές σ’ αυτή την προσπάθεια, είναι οι αθλητές και οι αθλήτριες που απαρτίζουν τις ομάδες. Εκείνοι και εκείνες που συμβάλλουν με το δικό τους τρόπο στην αναγνώριση του 3×3 στη χώρα μας, με την ελπίδα ότι η Ελλάδα σύντομα θα ακολουθήσει τον βηματισμό των υπολοίπων χωρών.

 

Οι Νίκος Χουχούμης, Κωνσταντίνος Δενδρινός, Ανδρέας Πετρόπουλος, Παναγιώτης Φρίμαν Ετζιάκα και Δημήτρης Μπάρμπας από την ομάδα των Ανδρών και η Χριστίνα Αναστασοπούλου, η Νεφέλη Στούπα, η Άννα – Μαρία Πρίφτη, η Κατερίνα Τσινέκε, η Ελένη Σύρρα και η Δέσποινα Καραχάλιου από την ομάδα των Γυναικών, θα μάς «ξεναγήσουν» στο συναρπαστικό και γρήγορο “κόσμο” του 3×3, θα μοιραστούν τις σκέψεις τους για το μέλλον του αθλήματος στη χώρα μας και θα αποκαλύψουν τους λόγους για τους οποίους έχουν αποφασίσει τα καλοκαίρια τους να είναι γεμάτα από μπάσκετ!

 

Πρώτοι θα πάρουν την μπάλα, ο «παλιός» στο 3×3, Νίκος Χουχούμης και ο «νέος», Κωνσταντίνος Δενδρινός.

 

Ο πρώτος, παίκτης του Αιγάλεω, γνωρίζει πολύ καλά από τις περιόδους στις οποίες αγωνίστηκε στη Γερμανία και την Αυστρία, ότι και στις δυο χώρες το 3×3, «δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι του δρόμου. Ούτε χόμπι. Αντιμετωπίζεται ως ένας επαγγελματικός αγώνας και πρέπει να υπάρχει η ίδια σοβαρότητα με την οποία παίζεις στο 5χ5. Όταν έλεγα στις ομάδες ότι παίζω και στο 3×3, έδειχναν πολύ μεγάλο σεβασμό».

 

Ο δεύτερος, αθλητής της ΝΕ Μεγαρίδος και καλύτερος νέος παίκτης κάτω των 23 ετών εφέτος στην Elite League, ένιωσε μέσα από την πρώτη συμμετοχή του στο 3×3 ΔΕΗ Street Basketball στη Θεσσαλονίκη, τον παλμό και την ένταση του παιχνιδιού. Μια αίσθηση, ίσως ανάλογη μ’ εκείνη που ένιωθε όταν έπαιζε «μονό» με τους φίλους του στο σχολείο στη Νίκαια και αργότερα στ’ ανοιχτά γήπεδα της γειτονιάς του, στη περίοδο του COVID και της καραντίνας.

 

– Πρώτο stop η πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, μία πόλη η οποία απέδειξε, μέσω της παρουσίας των φιλάθλων στο 3×3 ΔΕΗ Street Basketball αλλά και τη στήριξή τους στην επαγγελματική ομάδα ΔΕΗ Team Athina που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, ότι αγαπά το μπάσκετ. Ποιες ήταν οι δικές σας εντυπώσεις από την πρώτη στάση στη Θεσσαλονίκη;

 

Νίκος Χουχούμης: «Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία για αρχή. Η πόλη σίγουρα αγκάλιασε το 3×3 γεμίζοντας και τις δυο ημέρες τα γήπεδα. Από ‘κει και πέρα, στο αγωνιστικό μέρος είχαμε έναν δύσκολο όμιλο. Στον πρώτο αγώνα παίξαμε με το Δουβλίνο και δεν καταφέραμε να προκριθούμε, όμως είμαστε ακόμη στο ξεκίνημα. Για εμάς αυτά τα τουρνουά είναι μια προετοιμασία για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Επειδή στο 3×3 μέσα στο γήπεδο στην ουσία δεν υπάρχει προπονητής, το κύριο συστατικό είναι να δημιουργηθεί χημεία μεταξύ των παικτών και να βρούμε κάποιους αυτοματισμούς».

 

Κωνσταντίνος Δενδρινός: «Ήταν ένα πολύ ωραίο μπασκετικό τριήμερο, με δυνατές ομάδες και πολύ καλό επίπεδο. Η ομάδα μας δεν κατάφερε να κάνει πολλά πράγματα, αλλά θεωρώ ότι είναι ακόμη η αρχή και όσο περνάει ο καιρός θα γινόμαστε καλύτεροι».

 

– Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με το 3×3, ποιο ή ποια είναι τα στοιχεία που σας κινούν το ενδιαφέρον στο παιχνίδι και ποια είναι τα προσόντα που απαιτούνται για να ανταπεξέλθει ένας παίκτης στις απαιτήσεις του αγώνα;

 

Νίκος Χουχούμης: «Εμένα πάντα μου άρεσε το 3×3. Είναι η 4η χρονιά που παίζω και πάντα τα καλοκαίρια μου είναι γεμάτα 3×3. Από φέτος μάλιστα και σε επαγγελματικό επίπεδο, μετά τη δημιουργία της επαγγελματικής ομάδας. Η δύναμη, η αθλητικότητα και οι γρήγορες αποφάσεις που πρέπει να πάρεις μέσα στα 12’’ στα οποία πρέπει να κάνεις επίθεση, είναι τα στοιχεία που μου αρέσουν περισσότερο. Η λήψη γρήγορων αποφάσεων, μάλιστα, θεωρώ ότι είναι μία από τις βασικές προϋποθέσεις για να μπορέσει ένας παίκτης να ανταπεξέλθει στον αγώνα, γιατί το παιχνίδι διαρκεί μόνο δέκα λεπτά και δεν έχεις μεγαλύτερο διαθέσιμο χρόνο, όπως στο 5×5. Πρέπει να διαβάζεις πολύ πιο γρήγορα τις φάσεις».

 

Κωνσταντίνος Δενδρινός: «Η αφορμή ήταν η κλήση μου στην Εθνική ομάδα 3×3. Είναι η ύψιστη τιμή για έναν αθλητή να καλείται από τη χώρα του να την εκπροσωπήσει παίζοντας το άθλημα που αγαπά, επομένως δεν μπορούσα να αρνηθώ. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ήρθαν οι άνθρωποι από την ομάδα, μου μίλησαν και μου είπαν ότι με θέλουν, ήταν μεγάλη τιμή. Αυτό που μου αρέσει πάρα πολύ στο παιχνίδι είναι η σκληράδα του, όπως και το ότι είναι πολύ επιθετικό. Είναι πολύ πιο δυνατό από το 5×5 και χρειάζεται μεγάλη δύναμη. Επίσης, η ταχύτητα είναι ένα στοιχείο που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Είναι πολύ γρήγορο και εντυπωσιακό παιχνίδι. Όταν δεχθείς ένα καλάθι δεν έχεις τον χρόνο να το σκεφτείς. Πρέπει αμέσως να αντιδράσεις και να συνεχίσεις να παίζεις. Ήταν κάτι που με εντυπωσίασε από την αρχή και με έβαλε σε σκέψεις να το δοκιμάσω κι εγώ για πρώτη φορά».

 

– Το 3×3 είναι ένας αγώνας ο οποίος «γεννήθηκε» στους δρόμους και στις αλάνες απ’ όπου προφανώς περάσατε κι εσείς πριν ασχοληθείτε επαγγελματικά με το μπάσκετ. Θυμάστε πού παίξατε για πρώτη φορά ένα «μονό» με τους φίλους σας;

 

Νίκος Χουχούμης: «Θυμάμαι τα απογεύματα που περνούσαμε με τους φίλους μου σε ένα ανοιχτό γήπεδο όπου παίζαμε όλοι μαζί στο χωριό μου στη Μάνη, απ’ όπου κατάγομαι. Όπως είπατε κι εσείς, το 3×3 είναι ένα παιχνίδι που γεννήθηκε στους δρόμους, πολύ πιο ελεύθερο και με ανταγωνισμό. Δεν ήθελες να χάσεις ούτε από τους φίλους σου, κι αν έχανες ακολουθούσαν τα σχετικά πειράγματα. Προσωπικά είμαι πολύ ανταγωνιστικός. Δε θέλω να χάνω πουθενά. Στο 3×3  είναι ένα επιπλέον στοιχείο που χρειάζεται να έχεις».

 

Κωνσταντίνος Δενδρινός: «Την περίοδο της καραντίνας όπου δεν μπορούσαμε να παίξουμε με τις ομάδες. Κανονίζαμε με τους φίλους μου και πηγαίναμε σε ανοιχτά γήπεδα και παίζαμε 3×3 κάνοντας μάλιστα το δικό μας πρωτάθλημα».

 

– Από τότε μέχρι σήμερα το 3×3 έχει εξελιχθεί, παρουσιάζεται σε πιο οργανωμένη μορφή, έχει μπει στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων και, η Ελλάδα προσπαθεί να πάρει τη δική της θέση στον χάρτη. Ποιες είναι οι σκέψεις που κάνετε για την εξέλιξη μελλοντικά του αθλήματος στη χώρα μας;

 

Νίκος Χουχούμης: «Φέτος βλέπω μια πολύ μεγάλη εξέλιξη και η ΕΟΚ προσπαθεί πάρα πολύ για την ανάπτυξη του 3×3 στην Ελλάδα βάζοντας γερές βάσεις, ούτως ώστε μελλοντικά να διεκδικήσουμε να είμαστε στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ναι μεν είναι δύσκολο, αλλά υπάρχει το ταλέντο. Γενικότερα, οι Έλληνες είμαστε πολύ καλοί στον αθλητισμό και στο μπάσκετ, οπότε πιστεύω ότι αν στα επόμενα χρόνια υπάρχει συνέπεια, τότε μπορούμε να διεκδικήσουμε με αξιώσεις τη συμμετοχή μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες».

 

Κωνσταντίνος Δενδρινός: «Για τα προηγούμενα χρόνια δεν έχω εικόνα μια και τώρα μπήκα στην ομάδα του 3×3. Το πρόγραμμα όμως που έχει αρχίσει η ΕΟΚ από φέτος το καλοκαίρι με τα τουρνουά και την οργάνωση της ομάδας, θεωρώ ότι είναι πολύ θετικό. Δε γνωρίζω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην πορεία, αλλά αυτή την χρονική στιγμή φαίνεται ότι γίνεται κάτι πολύ καλό».

 

– Αν είχατε τη δυνατότητα να παίξετε έναν αγώνα 3×3 και να διαλέξετε εσείς τους αντιπάλους σας, ποιους τρεις παίκτες πρώην ή νυν NBAerς θα επιλέγατε και για ποιον λόγο;

 

Νίκος Χουχούμης: «Ο ΛεΜπρον Τζέιμς σίγουρα θα ήταν ένας από αυτούς γιατί μπορεί να παίξει σε όλες τις θέσεις και το 3×3 χρειάζεται παίκτες που μπορούν να παίξουν σε περισσότερες από μία θέση. Επίσης, θα επέλεγα τον Κόμπι Μπράιαντ, αλλά και τον Μάικλ Τζόρνταν. Η αλήθεια είναι ότι θα είχαμε …ελάχιστες ελπίδες απέναντί σε μια τέτοια ομάδα, αλλά θα ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία!».

 

Κωνσταντίνος Δενδρινός: «Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ ποιους παίκτες θα επέλεγα ως αντιπάλους, σίγουρα όμως ξέρω ποιους NBAers θα ήθελα για συμπαίκτες. Ο πρώτος είναι ο Γουεμπανιάμα ο οποίος είναι τεράστιος! Νομίζω ότι θα ήταν ό,τι καλύτερο να τον έχουμε μέσα στο γήπεδο. Ο επόμενος είναι ο Αλεξάντερ ο οποίος στο “ένας εναντίον ενός” είναι ασταμάτητος και, τελευταίος, ο Κάρι γιατί έχει φανταστικό σουτ!».

 

– Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά στους Street Basketball αγώνες είναι η μουσική και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τον κόσμο. Αν σας ζητούσαν να επιλέξετε ένα τραγούδι το οποίο θα «ανέβαζε» την ενέργειά σας, ποιο θα επιλέγατε;

 

Νίκος Χουχούμης: «Θα επέλεγα το Primo, του Light».

 

Κωνσταντίνος Δενδρινός: «Αν και μου αρέσει πάρα πολύ η ελληνική μουσική, δεν θα επέλεγα ένα ελληνικό τραγούδι. Σίγουρα θα διάλεγα ένα ξένο τραγούδι, χωρίς αυτή τη στιγμή να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου».