Καμπίτση: «Νιώσαμε δικαίωση-Tα κορίτσια θα θυμούνται αυτόν τον τίτλο για όλη τους την ζωή»

 

Ο ΠΑΟΚ νίκησε έπειτα από δύο παρατάσεις τον Πρωτέα Βούλας με 89-88 στον μεγάλο τελικό του πανελληνίου πρωταθλήματος νεανίδων και κατέκτησε το τουρνουά. Η προπονήτρια του «Δικεφάλου του Βορρά», Σοφία Καμπίτση, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Woman to woman» του ΕΟΚ WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη. Αναλυτικά είπε:

 

Για τη νίκη επί του Πρωτέα Βούλας στον τελικό:

 

«Ήταν διαφήμιση αυτό το παιχνίδι. Δε θυμάμαι να έχει γίνει κάτι τέτοιο σε αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Νομίζω ήταν διαφήμιση για το μπάσκετ γυναικών και για τα βήματα που προσπαθεί να κάνει. Ήταν εξαιρετικό όλο το τουρνουά, όλα τα παιχνίδια ήταν πολύ ωραία και νομίζω δείξαμε ότι υπάρχει βελτίωση σε πάρα πολλά πράγματα. Η διοργάνωση ήταν εξαιρετική. Οι άνθρωποι της Ομοσπονδίας ήταν δίπλα μας, ό,τι και να χρειαστήκαμε ήταν εκεί πραγματικά. Ήταν όλα εξαιρετικά».

 

Για την κατάκτηση του τίτλου έπειτα από 13 χρόνια:

 

«Έπρεπε να περάσουν 13 χρόνια. Για να πω την αλήθεια, δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει. Μιλάω για έμενα και τον Ευριπίδη Μελετιάδη, το έχουμε συζητήσει και στην επιστροφή. Δεν ξέρω, ίσως χρειαστώ άλλη μία μέρα να το συνειδητοποιήσω. Μιλάμε για επίτευγμα, γιατί αγωνιζόμασταν με τρεις νεανίδες, όλες οι άλλες ήταν κορασίδες. Για όλα τα κορίτσια όλο αυτό ήταν κάτι το οποίο θα το θυμούνται για όλη τους την ζωή».

 

Για το πώς βίωσε τις βολές της Αράπογλου στο φινάλε της δεύτερης παράτασης:

 

«Επειδή την Αράπογλου την έχουμε ζήσει σε πολλές διοργανώσεις, όταν την είδα στις βολές πίστευα ότι το παιχνίδι θα πάει σε τρίτη παράταση, γιατί το κορίτσι αυτό έχει “ψυχρό” αίμα. Θεώρησα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να χάσει βολή και νομίζω ούτε η ίδια περίμενε να χάσει».

 

Για τα συναισθήματα που ένιωσε μετά τη λήξη του παιχνιδιού:

 

«Αν περιέγραφα με μία λέξη το πώς ένιωσα όταν τα καταφέραμε μετά από αυτήν την πορεία, τότε θα ήταν “δικαίωση”. Όταν είμαστε μέσα στο γήπεδο όλα αυτά τα χρόνια και πιέζουμε τα κορίτσια για να πετύχουν το κάτι παραπάνω και φτάνει η στιγμή που το πετυχαίνουν αυτό, τότε ναι, στο τέλος νιώθεις μια δικαίωση και μια ολοκλήρωση».

 

Για το ξέσπασμα με πανηγυρισμούς:

 

«Το ξέσπασμα των πανηγυρισμών ήταν γιατί νιώσαμε ότι επιτελούς παίρνουμε αυτό που μας αναλογεί. Είχαμε πολλές 2ες θέσεις και αυτό που είπαμε πριν το ματς ήταν “Έχουμε πολλές 2ες θέσεις, μην έχουμε κι ακόμα μία”».

 

Για το στιγμιότυπο με την Ζορμπαλά να αγκαλιάζει την Αράπογλου μετά το ματς και την ενσυναίσθηση που έδειξαν οι αθλήτριες του ΠΑΟΚ:

 

«Οι περισσότερες γνωρίζονται από τις εθνικές ομάδες. Επειδή στο ξενοδοχείο μέναμε με άλλες ομάδες, εγώ έβλεπα όλα τα χρώματα να κάθονται μαζί. Και οι προπονητές το ίδιο. Νομίζω ότι υπάρχουν περισσότερες φιλίες παρά ανταγωνισμοί. Ανταγωνισμός υπάρχει, αλλά σε φυσιολογικά πλαίσια. Ήταν και λίγο επανάληψη του W Rising Stars ο τελικός αυτός, απλά τότε εμείς ήμασταν αυτοί που έχασαν στο τέλος. Εμείς είχαμε τα συναισθήματα που είχε ο Πρωτέας τώρα, οπότε το είχαμε ζήσει. Γι’ αυτό είδαμε τα κορίτσια να θέλουν να σταθούν στο πλευρό εκείνων του Πρωτέα, γιατί ήταν πολύ κοινό το συναίσθημα».

 

Για το ποιοι ήταν οι ρεαλιστικοί στόχοι όταν ξεκινούσε η διοργάνωση:

 

«Στόχος μας ήταν η τετράδα και τη θεωρούσαμε δύσκολο στόχο. Για ακόμα μία φορά τα κορίτσια έδειξαν μέταλλο. Δεν έχω λόγια να μιλήσω για τις παίκτριες μου. Και πάλι μάς εξέπληξαν και έκαναν το κάτι παραπάνω όπως κάθε φορά».

 

Για το ότι η πλειοψηφία του ρόστερ απαρτιζόταν από κορασίδες:

 

«Νεανίδες ήταν η Αποστολία Ζορμπαλά, η Σταυρούλα Μαύρου και η Νίκη Τρικαλοπούλου. Όλες οι άλλες παίκτριες είναι κορασίδες. Υπάρχει μια πολύ ωραία “μαγιά” για του χρόνου. Ελπίζουμε να είμαστε όλοι μαζί, να δουλεύουμε μαζί. Έχουμε μπροστά μας και τις κορασίδες τώρα, οι οποίες απέκτησαν πολύ μεγάλη εμπειρία απ’ αυτές τις μέρες. Τώρα μένει να συνεχίσουν για τα τελικά της ΕΚΑΣΘ και μετά να πάμε σε ένα ακόμα Πανελλήνιο».

 

Για την απουσία της Σοφίας Σταμπουλίδου και την Αποστολία Ζορμπαλά:

 

«Η Σταμπουλίδου ήταν και μια τεράστια απουσία για εμάς λόγω ενός τραυματισμού στη μέση. Μιλάμε για μια διεθνή παίκτρια. Η Αποστολία ήταν ενεργό μέλος και είχε και ρόλο με την πρώτη ομάδα. Το αξίζει, έχει δουλέψει πολύ, μας είχε έρθει από την Καβάλα πριν κάποια χρόνια. Πολλή δουλεία και πολλή θέληση. Είναι το παιδί που το βλέπεις και λες “αυτό το παιδί θέλει να παίξει μπάσκετ”».

 

Για τη δυσκολία των απουσιών που είχαν να αντιμετωπίσουν κατά τη διάρκεια της σεζόν:

 

«Τα κορίτσια όταν φτάνουν στη Γ’ Λυκείου τα παρατούν, γιατί θεωρούν ότι δε μπορούν να κάνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα. Δε συμφωνώ σε αυτό, θεωρώ ότι με πρόγραμμα όλα μπορούν να γίνουν, ωστόσο είναι σεβαστό. Εμείς είχαμε κάποιες απώλειες μέσα στη χρονιά λόγω διαβασμάτων, όποτε έπεσε το βάρος στα κορίτσια από κάτω που είναι πιο μικρά και αυτό θεωρώ ότι τις βοήθησε πάρα πολύ για τη συνέχεια. Κάτι, δηλαδή, που ήταν πάρα πολύ κακό για ‘μας ήταν πάρα πολύ καλό γι’ αυτές».

 

Για το ότι υπάρχουν παίκτριες στο ρόστερ που αγωνίζονταν παράλληλα και στην πρώτη ομάδα:

 

«Η Ζορμπαλά, η Μπεκίρη και η Σταμπουλίδου είναι οι παίκτριες που έχουν συμμετοχή και στην πρώτη ομάδα. Θεωρώ ότι παίρνουν φοβερές εικόνες και εμπειρίες. Αυτό που τους λέω εγώ πάντα είναι πως πρέπει να καταλάβουν ότι όταν φτάσουν 18 ετών θα πρέπει να αντιμετωπίσουν κοπέλες μεγαλύτερες από αυτές, πιο δυνατές, πιο έμπειρες και εκεί θα κριθούν».

 

Για την όλη πορεία της στην ομάδα τα τελευταία τρία χρόνια:

 

«Ήρθαμε μαζί με τον κόουτς Μελετιάδη, που είμαι ευγνώμων που βρίσκομαι δίπλα του. Μας έφεραν ο Νίκος Παπαδόπουλος και ο Κοσμάς Δάγκουλας, με το όνειρο να γίνει ο ΠΑΟΚ όπως ήταν. Αυτός ήταν ο στόχος μας. Από την πρώτη στιγμή που ήρθα στον σύλλογο βρήκα πολύ καλή οργάνωση. Φάνηκε ότι οι άνθρωποι ήθελαν να το φτάσουμε ψηλά. Τα βάλαμε κάτω με τον κόουτς Μελετιάδη και δουλεύουμε πάνω στο δικό του πλάνο τα τελευταία τρία χρόνια. Ακόμα και πιο κάτω, που ασχολούμαι εγώ, με τις ακαδημίες και τα προ-αγωνιστικά τμήματα, έχουμε βάλει μια γραμμή συγκεκριμένη, μια μπασκετική φιλοσοφία. Θεωρώ ότι μόνο επιτυχίες έχει φέρει το πλάνο αυτό, αν σκεφτούμε ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε καταφέρει δύο πρωταθλήματα κορασίδων, δυο 2ες θέσεις σε πανελλήνια κορασίδων και ένα πανελλήνιο νεανίδων τώρα. Μάλλον κάτι κάνουμε καλά».

 

Για τα συναισθήματά της για τον ΠΑΟΚ και το πώς «χτίζεται» το μέλλον της ομάδας:

 

«Μόνο καλά λόγια έχω να πω για τον ΠΑΟΚ. Είναι μία οικογένεια για ‘μένα και θεωρώ ότι έχει πολύ μέλλον. Έχουμε φτιάξει μια πολύ καλή “δεξαμενή” από κάτω, με 150 κορίτσια. Μιλάω εκτός αγωνιστικών, για προ-αγωνιστικά και ακαδημίες συγκεκριμένα. Το θέμα είναι να κάνεις τα παιδία να το γνωρίσουν το άθλημα και, αν τα “τραβήξει”, να το αγαπήσουν και να το κάνουν έως εκεί που θέλουν να το φτάσουν».