Αντίπαλος στο πρωτάθλημα, «φύλακας άγγελος» στην Εθνική-Η Λούση Ζουρνή μιλάει για την εμπειρία της ως αθλήτρια στα παρκέ, αλλά και ως φυσικοθεραπεύτρια των διεθνών αθλητριών

Μπορεί μια αντίπαλος σε ένα ολόκληρο πρωτάθλημα να είναι αυτή που κάνει τα πάντα στην Εθνική Γυναικών, ώστε οι αθλήτριες με τις κοντράρονταν στην Ελλάδα να είναι πανέτοιμες για τους διεθνείς αγώνες; Αν μιλάμε για την Λούση Ζουρνή φυσικά και μπορεί!

 

Η φυσικοθεραπεύτρια της Εθνικής Γυναικών μπορεί στο πρωτάθλημα που τελείωσε να προσπάθησε να δυσκολέψει τη ζωή των διεθνών στο παρκέ, όταν όμως φτάνει η ώρα η Εθνικής κάνει τα αδύνατα δυνατά προκειμένου όλες να είναι ετοιμοπόλεμες.

 

Την φετινή σεζόν στο πρωτάθλημα της Α1 Γυναικών η Λούση Ζουρνή αποτέλεσε ένα από τα βασικά γρανάζια του Εύνικου στην προσπάθεια που έκανε για την παραμονή στην κατηγορία. Μια χρονιά που βρήκε την έμπειρη σέντερ να μονομαχεί μέσα στα παρκέ με αρκετές αθλήτριες της Εθνικής Γυναικών σε μοναδικές «κόντρες» με πλάκες, γέλια και… δωροδοκίες.

 

Σε στιγμές χαλάρωσης πριν έρθουν τα δύσκολα της προετοιμασίας για την τελική φάση του Ευρωμπάσκετ 2023 η Λούση Ζουρνή κάνει αποκαλύψεις… Μιλάει για την ιδιότυπη σχέση που έχει ως φυσικοθεραπεύτρια και ως αντίπαλος με τις αθλήτριες της Εθνικής Γυναικών, ποια την δυσκολεύει περισσότερο στη δουλειά και στο παρκέ, ενώ αναφέρεται και σε συγκεκριμένα περιστατικά.

 

Με πορεία χρόνων στα παρκέ (έχει αγωνιστεί μεταξύ των άλλων σε ΓΣ Περιστερίου, Παναθηναϊκό, Παγκράτι, Πρωτέα Βούλας) πήρε την απόφαση να ακολουθήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα, καθώς όταν ήταν παίκτρια της Εθνικής Κορασίδων της άρεσε ο τρόπος που δούλευε η φυσικοθεραπεύτρια της ομάδας.

 

Το 2018 ανέλαβε φυσικοθεραπεύτρια της Εθνικής Κορασίδων και από την επόμενη χρονιά πήρε προαγωγή για την Γυναικών με το τουρνουά στην Κίνα. Τα μπλε καλοκαίρια είχαν μπει για τα καλά στη ζωή της.

 

Πώς γίνεται τη μία στιγμή να είσαι φυσικοθεραπεύτρια στην Εθνική Γυναικών και από την άλλη αντίπαλος στο πρωτάθλημα με πολλές από τις διεθνείς αθλήτριες;

 

«Μαθαίνεις να τα διαχωρίζεις. Από τη μια είναι η δουλειά σου και από την άλλη το μπάσκετ. Προσπαθώ να μη τα συγχέω μεταξύ τους, άλλωστε με κάποιες από τις αθλήτριες έχουμε φιλία χρόνων, πολύ πριν γίνω η φυσικοθεραπεύτρια τους! Βέβαια αντίπαλος δε νιώθω ποτέ… Σίγουρα προσπαθώ να κάνω το καλύτερο δυνατό για την ομάδα μου χωρίς να χαριστώ σε καμία, όμως πιο πολύ νιώθω ότι παίζω ανάμεσα σε φίλες που στο τέλος θα γελάσουμε όλες μαζί ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Συν τοις άλλοις προσέχω πάντα και να μην χτυπήσει καμιά!».

 

Πώς σε αντιμετωπίζουν και πώς τις αντιμετωπίζεις κατά τη διάρκεια των αγώνων;

 

«Κάθε φορά που βρισκόμαστε στους αγώνες υπάρχουν πολλά πειράγματα, γέλιο, αγάπη και αμοιβαίος σεβασμός!».

 

«Μην μου πάρεις το ριμπάουντ μας βλέπει και το πουλί»

 

Υπάρχει στο πρωτάθλημα της Α1 Γυναικών κάποιο χαρακτηριστικό περιστατικό με διεθνή παίκτρια;

 

«Φέτος θυμάμαι δύο χαρακτηριστικά σκηνικά.. Ένα με την Σωτηρίου στο μεταξύ μας παιχνίδι στα Λιόσια όταν σε κάποια φάση κοντραριζόμαστε και η διαιτητής λέει να ηρεμήσουμε. Περνάω λοιπόν δίπλα της και της λέω ‘’μην αγχώνεσαι την προσέχω γιατί άλλωστε αν πάθει κάτι εγώ θα την φτιάξω σε λίγες ημέρες’’… Ήταν κάτι που μας έκανε να γελάσουμε πολύ και εμείς και η διαιτητής. Το δεύτερο έχει να κάνει με την Καρλάφτη… Παίζουμε με τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη και μέσα στο γήπεδο σε όλη τη διάρκεια του αγώνα είναι ένα πουλί το οποίο πάει πέρα δώθε. Είμαστε λοιπόν στις βολές και ακριβώς δίπλα μου στέκεται η Ρένια και το πουλί καθισμένο πάνω στο 24άρι. Και εκεί που πάμε να πηδήξουμε της λέω ρε ‘’μην κάνεις κανένα αστείο και μου πάρεις το ριμπάουντ μας βλέπει και το πουλί…’’ Ε, ακόμη γελάμε μ’ αυτό…».

 

Σε έχει σπρώξει καμιά ή σου έκανε σκληρό φάουλ κατά τη διάρκεια ενός αγώνα και της ζήτησες τον λόγο;

 

«Δεν θυμάμαι να έχει γίνει κάτι τέτοιο… Πολλές φορές όμως τις πειράζω απειλώντας τες για το μετά… Δεν δείχνουν, όμως, κανένα έλεος».

 

«Με ταλαιπωρούν στο παρκέ και τις δωροδοκώ»

 

Ποια διεθνής παίκτρια που είσαστε στην Εθνική σε έχει δυσκολέψει πολύ στο γήπεδο και γιατί;

 

«Δεν είναι μία, αλλά όλες! Μιλάμε για την ελίτ του ελληνικού μπάσκετ γυναικών αυτή τη στιγμή… Εγώ απλά είμαι ευγνώμων που στα 39 μου χρόνια μπορώ να φοράω ακόμα τα μπασκετικά μου ρούχα και παπούτσια και να παίζω σ’ ένα καλό επίπεδο… Δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Με ταλαιπωρούν και συνήθως αναγκάζομαι να τις δωροδοκώ κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού μήπως και με λυπηθούν». (γέλια)

 

Με ποια αθλήτρια από την εθνική θα ήθελες να ήσουν συμπαίκτρια και με ποια μόνο αντίπαλος και γιατί;

 

«Με κάποιες είχα την χαρά να υπάρξω συμπαίκτρια χρόνια πίσω είτε σε σύλλογο, είτε σε Εθνική. Δεν θα ξεχωρίσω καμιά, καθώς με όλες θα ήθελα να έχω την τιμή να παίξω μαζί… Σ’ ένα ομαδικό άθλημα σαν το μπάσκετ εξαρτάσαι από το συμπαίκτη σου. Άρα όταν έχεις τον καλύτερο, δεν νομίζω ότι θέλεις κάτι άλλο. Από την άλλη, αντίπαλο δε θα ήθελα καμία. Γιατί να θέλω να κάνω τη ζωή μου δύσκολη».

 

Ποια είναι η παίκτρια που σε έχει δυσκολέψει πολύ σε θεραπεία και έχεις αγχωθεί ώστε να γίνει άμεσα καλά και να παίξει;

 

«Δεν με δυσκολεύουν οι παίκτριες, αλλά ο χρόνος που έχουμε για να αποκαταστήσουμε έναν τραυματισμό.

 

Συνήθως πρέπει σε μικρό χρονικό διάστημα η αθλήτρια να είναι έτοιμη. Δεν ρισκάρω ποτέ την υγεία τους και πρέπει να είμαι πάντα σίγουρη ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν.

 

Σαν δύσκολη περίπτωση λοιπόν θα αναφέρω την Άννα Νίκη Σταμολάμπρου όταν έμεινε από τη μέση της στο Πανευρωπαϊκό της Βαλένθιας και έπρεπε οπωσδήποτε να είναι έτοιμη για τους αγώνες. Επίσης την Δίελα όταν σε μια προπόνηση της εθνικής γύρισε το πόδι της πάρα πολύ σοβαρά και ήθελα οπωσδήποτε να προλάβει να παίξει στους αγώνες πρόκρισης που είχαμε μπροστά μας εκείνη την περίοδο».

 

«Το δέσιμο στο λεωφορείο και το σκισμένο τζιν»

 

Το μποτιλιάρισμα στο Μάντσεστερ πριν τον αγώνα με τη Μ.Βρετανία που άρχισες να δένεις τις παίκτριες μέσα στο λεωφορείο σε άγχωσε;

 

«Στο περίφημο περιστατικό στο Μάντσεστερ λοιπόν μεγαλύτερό μου άγχος εκείνη τη μέρα ήταν να μην χαλαστούν ψυχολογικά τα κορίτσια… Ούσα και εγώ αθλήτρια γνωρίζω ότι όταν πηγαίνεις για έναν αγώνα δεν θέλεις τίποτα ν’ αλλάζει τη ρουτίνα σου. Η παίκτρια πρέπει να είναι ήρεμη να κάνει το ζέσταμα της και να προετοιμαστεί όσο καλύτερα γίνεται για το παιχνίδι της χωρίς να αγχωθεί για τίποτα. Άρα εφόσον μπορώ να βοηθήσω σ’ αυτό θα το κάνω γιατί προτεραιότητα για μένα είναι πάντα εκείνες.. Τι κάνεις λοιπόν κολλημένος στην κίνηση; Σταματάμε το λεωφορείο στην άκρη, ανεβάζουμε το φαρμακείο από τον χώρο των αποσκευών πάνω και αρχίζουμε να δενόμαστε.. ‘’Ελα Λούση πλάκα κάνεις…’’ ‘’Οχι  δενόμαστε’’ απαντώ… Με καλή θέληση όλα έγιναν…Φτάσαμε ακριβώς στην ώρα μας στο γήπεδο, ήρθε μια τρομερή νίκη και ένα σκισμένο τζιν έμεινε για να θυμόμαστε το σκηνικό και να γελάμε».

 

Ποια είναι η πιο παραπονιάρα και η πιο καλόβολη στην Εθνική και ποια ζητάει συνέχεια θεραπείες και μασάζ;

 

«Δε μπορώ να δώσω ονόματα για το ό,τι γίνεται μέσα στο δωμάτιο των θεραπειών μένει εκεί.. Θα πω μόνο ότι δεν έχω παράπονο κανένα.

 

Τις προσέχω όσο μπορώ και εκείνες κάνουν το ίδιο για μένα. Η γκρίνια και τα παράπονα έρχονται με την κούραση.

 

Μιλάμε για αθλήτριες οι οποίες μέσα στη  χρονιά παίζουν οι περισσότερες διπλά παιχνίδια μέσα στην εβδομάδα με τις ομάδες τους και όταν έρχονται στην Εθνική έχουν ν’ αντιμετωπίσουν καθημερινές διπλές προπονήσεις και συνεχόμενους αγώνες. Αναπόφευκτο είναι λοιπόν τα σώματα τους να διαμαρτύρονται και κατ’ επέκταση και εκείνες… Τώρα για συνεχόμενη προσέλευση στον χώρο των θεραπειών θα ‘’δώσω’’ τη φίλη μου την Κατερίνα Σωτήριου γιατί είμαστε παλιοσειρά όπως λέμε και θα το εκτιμήσει». (γέλια)

 

Για σένα η καλύτερη στιγμή που έχεις να θυμάσαι με την Εθνική ποια είναι;

 

«Η καλύτερη μου στιγμή μέχρι τώρα είναι η πρόκριση στα δυο Ευρωμπάσκετ. Είναι μια καινούρια Εθνική ομάδα χωρίς τα μεγάλα ονόματα των παλαιών χρόνων που δουλεύει σκληρά και εύχομαι στο μέλλον να ζήσω μαζί τους ακόμη μεγαλύτερες και πιο έντονες στιγμές».