Αθανασιάδου: «Έχουμε θέσει εξαρχής ως στόχο την παραμονή»

 

Η αρχηγός της ΜΕΝΤ (Women’s Basketball League 2, 2ος όμιλος), Γεωργία Αθανασιάδου, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη και την Εβίνα Μάλτση. Αναλυτικά είπε:

 

Για τη νίκη επί του Ανταίου:

 

«Νομίζω ότι δεν το περίμενε κανένας, ίσως πέρα από εμάς που είμαστε μέσα στην ομάδα, λόγω και του ότι δεν κάναμε το ιδανικό ξεκίνημα. Ο Ανταίος μέχρι το παιχνίδι αυτό ήταν αήττητος σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, έχοντας κερδίσει και τον Σπόρτιγκ. Εμείς αυτό που είχαμε πει ήταν πως είχε έρθει η ώρα να αντιδράσουμε και να σταματήσουμε ν’ αδικούμε τους εαυτούς μας. Κυρίως αυτό. Δε βάλαμε ως απόλυτο στόχο τη νίκη, αλλά να παρουσιάσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Θέλαμε, και για συμβολικούς λόγους, να το συνδυάσουμε με την επιστροφή της ΜΕΝΤ στην Αθήνα, καθώς είχε πάρα πολλά χρόνια ν’ αγωνιστεί εδώ».

 

Για την ιστορία της ΜΕΝΤ και την προσπάθεια επιστροφής της στο προσκήνιο:

 

«Και απ’ τις δύο ομάδες έχουν περάσει τεράστιες προσωπικότητες. Αυτό είναι θετικό και αποτελεί κομμάτι της προσπάθειας που κάνουμε τα τελευταία χρόνια. Μπορεί να υπάρχει η σύγκριση ανάμεσα στη σημερινή ΜΕΝΤ και εκείνη του παρελθόντος, που πρωταγωνιστούσε στο μπάσκετ γυναικών στην Ελλάδα, αλλά μ’ αυτόν τον τρόπο δεν ξεχνιούνται όσα έχουν πετύχει οι αθλήτριες που πέρασαν από την ομάδα. Επαναφέρουμε τη ΜΕΝΤ στον μπασκετικό χάρτη, ενώ παράλληλα οι νέες γενιές μαθαίνουν για αθλήτριες που πέρασαν από εδώ και πρωταγωνίστησαν. Μιλάμε κυρίως για Ελληνίδες αθλήτριες που αποτέλεσαν τη “ραχοκοκαλιά” του ελληνικού μπάσκετ και φόρεσαν τη φανέλα της ΜΕΝΤ».

 

Για τις σπουδαίες αθλήτριες που έχουν φορέσει τη φανέλα της ΜΕΝΤ:

 

«Αθλήτριες όπως η κυρία Εβίνα Μάλτση, η Βιβή Διαβολεμένου, η Πόλυ Σαρέγκου, δεν θέλω να ξεχάσω καμία, και άλλες πολύ μεγάλες προσωπικότητες του ελληνικού αθλητισμού. Οπότε κι εμείς θέλαμε, σ’ αυτήν την επιστροφή μας στα γήπεδα της Αθήνας, να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε. Ευτυχώς, ήρθε και η νίκη και οι αθλήτριες το ευχαριστήθηκαν πάρα πολύ».

 

Για το αμυντικό πλάνο και τα στοιχεία που έκριναν τη νίκη:

 

«Τακτικά, μπορώ να πω ότι μείναμε κυρίως στο αμυντικό μας πλάνο, καθώς το παιχνίδι ήταν κλειστό, όπως δείχνει και το 48-50. Ακολουθήσαμε όσα είχαμε σχεδιάσει την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά νομίζω ότι καθοριστικό ήταν το στοιχείο του αιφνιδιασμού, καθώς κανείς δεν περίμενε ότι θα ήμασταν ανταγωνιστικές απέναντι στον Ανταίο. Αυτό πιστεύω ότι μας έδωσε την ώθηση. Στο τέλος, όταν αποκτήσαμε μια διαφορά εννέα πόντων, καταφέραμε να τη διαχειριστούμε και, παρά τα λάθη μας, φτάσαμε τελικά στην επικράτηση».

 

Για την ψυχολογική ώθηση από τη νίκη και τη συνέχεια του πρωταθλήματος:

 

«Εννοείται ότι μας ανεβάζει, γιατί είχαμε μια δύσκολη αρχή, δεδομένου ότι αντιμετωπίσαμε τρεις ομάδες από την Αθήνα. Πέρα από το ότι δεν γνωρίζαμε το επίπεδο δυναμικότητάς τους, δεν γνωρίζαμε ούτε τις παίκτριες. Δεν είχαμε πρόσβαση σε αρκετό υλικό, ώστε να δούμε πώς λειτουργούν οι ομάδες τακτικά και πώς συμπεριφέρονται στο γήπεδο. Καταφέραμε, λοιπόν, να πάρουμε μία νίκη στα πρώτα τρία παιχνίδια και τώρα πηγαίνουμε με διαφορετική ψυχολογία στις πιο τοπικές αναμετρήσεις που ακολουθούν, με πρώτη αυτή απέναντι στην Καλαμαριά την Κυριακή».

 

Για το παιχνίδι με την Καλαμαριά και τον ρόλο της συνοχής της ομάδας:

 

«Περιμένουμε ένα πολύ ανταγωνιστικό και δύσκολο παιχνίδι. Θα πρέπει να παλέψουμε ξανά για κάθε κατοχή, γιατί αυτό που χαρακτηρίζει την ομάδα μας είναι το πάθος και η άρνηση να χάσουμε οποιαδήποτε κατοχή. Θέλουμε να πάρουμε την πρώτη νίκη στην έδρα μας, αλλά θα πρέπει να είμαστε πολύ προσηλωμένες, συγκεντρωμένες και να στηρίζουμε η μία την άλλη για να τα καταφέρουμε. Η Καλαμαριά είναι μια δυνατή ομάδα, έχει κάνει πολλές κινήσεις και έχει προσθέσει αρκετές παίκτριες σε σχέση με το περσινό της ρόστερ. Εμείς έχουμε διατηρήσει έναν πιο σταθερό κορμό, με περισσότερες ανανεώσεις παρά νέες προσθήκες. Αυτή η συνοχή ίσως είναι το κλειδί που θα προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε, ώστε να φτάσουμε στη νίκη την Κυριακή».

 

Για το καθοριστικό καλάθι που χάρισε στον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας τον τίτλο στο Πανελλήνιο Νεανίδων:

 

«Οι συμπαίκτριές μου μού έδωσαν την μπάλα στην τελευταία κατοχή. Δεν απέμενε πολύς χρόνος, μόλις δύο δευτερόλεπτα. Έκανα την τελευταία προσπάθεια προς το καλάθι, λίγο πίσω από το κέντρο, και η μπάλα μπήκε. Έτσι, κατακτήσαμε επιτέλους, για πρώτη φορά, τον τίτλο στο Πανελλήνιο Νεανίδων με τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας. Ίσως ήταν αυτή η στιγμή. Ακόμη και τώρα, όπως το περιγράφετε και το συνδέω με το 2012 που αναφέραμε, δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι έχουν περάσει 14 χρόνια. Θυμάμαι όσα έγιναν σαν να ήταν χθες».

 

Για τη διαδρομή της στις ακαδημίες του Απόλλωνα Πτολεμαΐδας και τη σημασία του πανελλήνιου τίτλου:

 

«Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, που σε ακολουθεί σε όλη σου την αθλητική καριέρα. Εγώ προέρχομαι από τις ακαδημίες του Απόλλωνα Πτολεμαΐδας, μιας ομάδας που τα προηγούμενα χρόνια πρωταγωνιστούσε στο μπάσκετ γυναικών, είχε αγωνιστεί στην Ευρώπη και είχε πολύ μεγάλη ιστορία στη Βόρεια Ελλάδα. Ήταν επί 17 συνεχόμενα χρόνια στην Α1. Από τον Απόλλωνα έχουν περάσει πολύ μεγάλες προσωπικότητες, τις οποίες είχαμε την τύχη να βλέπουμε κάθε εβδομάδα. Κι εμείς, από τις ακαδημίες, προσπαθούσαμε κάθε χρόνο. Ήμασταν σταθερά παρούσες στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα Κορασίδων και Νεανίδων, αλλά δεν είχαμε καταφέρει ποτέ να πάρουμε τον τίτλο. Πάντα τερματίζαμε δεύτερες, τρίτες ή τέταρτες. Εκείνη η χρονιά ήταν σημαδιακή, γιατί ήταν η τελευταία της γενιάς μου στις νεανίδες, η τελευταία που θα παίζαμε όλες μαζί».

 

Για τις συμπαίκτριές της και το ξεχωριστό κλείσιμο εκείνης της πορείας:

 

«Είμαι πολύ χαρούμενη και ευγνώμων. Ήταν μαζί μου η Μαρία Λογδανίδου, με την οποία είμαστε και τώρα συμπαίκτριες και πολύ καλές φίλες, η Μαρία Παπαβασιλείου, η Ελένη Κυρατζή, η Νίκη Χωλοπούλου. Παίκτριες που συνέχισαν να παίζουν μπάσκετ και κάποιες συνεχίζουμε ακόμη. Ήταν η τελευταία χρονιά που θα ήμασταν όλες μαζί, οπότε όλο αυτό έκλεισε πολύ γλυκά, έπειτα από πολλές “αποτυχίες”, όπως τις βλέπαμε τότε με το παιδικό μας μυαλό. Γιατί, μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι τίποτα από αυτά δεν ήταν αποτυχία».

 

Για τη δυσκολία του πρωταθλήματος και τον στόχο της παραμονής:

 

«Το πρωτάθλημα, με τη νέα μορφή που έχει πλέον, είναι πάρα πολύ ανταγωνιστικό και δύσκολο. Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε το πρόγραμμα και να θεωρήσουμε από τώρα κάποια νίκη δεδομένη. Θα πρέπει να δουλέψουμε πολύ και να προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε τα πλεονεκτήματά μας, που είναι η συνοχή μας και ίσως η εμπειρία, ώστε να πετύχουμε τον πρώτο μας στόχο, την παραμονή. Αυτός είναι ο στόχος που έχουμε θέσει προς το παρόν. Παράλληλα, θέλουμε στο τέλος κάθε αγώνα να αφήνουμε την καλύτερη δυνατή εικόνα, τόσο στους δικούς μας ανθρώπους όσο και σε όσους έρχονται να μας δουν και να μας στηρίξουν».

 

Για τις διαφορές ανάμεσα στις τρεις αθηναϊκές ομάδες που αντιμετώπισαν:

 

«Αρχικά, νομίζω ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας όσον αφορά τον Σπόρτινγκ, ο οποίος βρίσκεται σε διαφορετικό επίπεδο πρωταθλητισμού σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες. Αυτό φαίνεται τόσο από το ρόστερ που έχει σχηματίσει όσο και από τον τρόπο λειτουργίας του. Έχουν θέσει τις βάσεις για να πετύχουν τον στόχο τους. Από την εμπειρία μας στις αναμετρήσεις και με τις τρεις ομάδες, θεωρώ ότι πρόκειται για τρεις εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις. Ο Ανταίος ανήκει σε έναν οργανισμό με ένα πολύ μεγάλο πρότζεκτ και όραμα. Είναι μια αναπτυξιακή ομάδα, στην οποία γίνεται πολύ σοβαρή δουλειά. Ο Πορφύρας, από την άλλη, βρίσκεται πιο κοντά στο μοντέλο των ομάδων της Θεσσαλονίκης και της περιφέρειας, ως προς τον τρόπο παιχνιδιού, όχι τη δυναμικότητα. Απέναντί του ένιωσα ότι παίξαμε ένα πιο δυναμικό παιχνίδι, με περισσότερο πάθος. Με τον Σπόρτινγκ ήταν διαφορετικά και δεν καταφέραμε σε κανένα σημείο να αντεπεξέλθουμε, ενώ με τον Ανταίο το παιχνίδι ήταν πιο γρήγορο και πιο νεανικό».

 

Για το επίπεδο οργάνωσης των αθηναϊκών ομάδων:

 

«Παρακολουθώντας τα αποτελέσματα και έχοντας πλέον πρόσβαση και σε βίντεο των αθηναϊκών ομάδων, νομίζω ότι ίσως το επίπεδό τους είναι λίγο πιο επαγγελματικό σε θέματα οργάνωσης, προπονήσεων και παροχών, σε σχέση με τις δικές μας ομάδες».

 

Για το «σύνδρομο κατωτερότητας» απέναντι στις ομάδες της Αττικής και την προσέγγιση του αγώνα με τον Σπόρτιγκ:

 

«Θα το συνδέσω λίγο με τον διαχωρισμό Αθήνας και Θεσσαλονίκης που αναφέραμε. Θεωρώ ότι υπάρχει κι ένα σύνδρομο κατωτερότητας από την πλευρά των ομάδων της Θεσσαλονίκης απέναντι σε εκείνες της Αττικής. Μιλώ για το πρωτάθλημα στο οποίο συμμετέχω. Στο παιχνίδι με τον Σπόρτινγκ, βάλαμε εξαρχής στο μυαλό μας ότι ήμασταν υποδεέστερες, πριν καν φανεί αυτό στο γήπεδο. Δείξαμε υπερβολικό “σεβασμό”, εντός εισαγωγικών, και ήταν σαν να μειώναμε από μόνες μας την αυτοπεποίθησή μας. Όμως η αυτοπεποίθηση είναι βασικό συστατικό για να μπορέσεις να έχεις καλή εικόνα και να διεκδικήσεις ένα θετικό αποτέλεσμα σε έναν αγώνα».

 

Για το μοντέλο λειτουργίας του Σπόρτινγκ και τη διαφορά που αποτυπώνεται στο γήπεδο:

 

«Σίγουρα, πέρα από όλο αυτό, που το έχουν δημιουργήσει με τις κινήσεις τους και την οργάνωσή τους, είναι και το μοντέλο που ακολουθούν. Οι παροχές και το αθλητικό πρόγραμμα που έχει θεσπίσει ο Σπόρτινγκ για φέτος απέχουν αρκετά από τα δικά μας δεδομένα. Πλέον έχει αντιμετωπίσει κι εμάς και το Πανόραμα και τον Πιερικό, με περίπου την ίδια εικόνα στα αποτελέσματα: διαφορές 30, 40 ή 50 πόντων. Νομίζω ότι το μοντέλο που έχουν δημιουργήσει, οι παροχές, το πρόγραμμα και όσα προσφέρουν στις παίκτριες, ώστε να είναι πιο προσηλωμένες στον στόχο του πρωταθλητισμού, αποτυπώνονται τελικά και στα αποτελέσματα».

 

Για τις δυνατότητες της ΜΕΝΤ και την ανάγκη στήριξης για το επόμενο βήμα:

 

«Σε αυτό το κομμάτι παίζουν ρόλο οι στόχοι και οι δυνατότητες κάθε ομάδας. Εμείς, όπως είπα, έχουμε θέσει εξαρχής ως στόχο την παραμονή, με βάση και τις δυνατότητες της ΜΕΝΤ. Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να προσφέρει ένα πλάνο και ένα πρόγραμμα αντίστοιχο με του Σπόρτινγκ. Για να γίνει αυτό, ίσως χρειάζεται περισσότερους συνοδοιπόρους, ώστε να βελτιώσει τις παροχές της και να προσφέρει ένα πιο ελκυστικό πακέτο. Έτσι θα μπορέσει να προσελκύσει και παίκτριες άλλου επιπέδου και να διεκδικήσει με μεγαλύτερες αξιώσεις έναν υψηλότερο στόχο. Όλα εξαρτώνται και από τις δυνατότητες και από την οικονομική υγεία του σωματείου».

 

Για τη διαχείριση των αποτελεσμάτων και το κίνητρο που δίνουν στις νεότερες παίκτριες οι ισχυρότεροι αντίπαλοι:

 

«Αυτό είναι το θετικό, γιατί, όπως σας είπα, βρίσκομαι στην ομάδα τέσσερα χρόνια και το ρόστερ είναι περίπου το ίδιο. Έπειτα από κάθε παιχνίδι συζητάμε το αποτέλεσμα, την εικόνα μας, τι κερδίσαμε και τι μάθαμε μέσα από αυτό. Μετά τον Σπόρτινγκ κάναμε αυτή τη συζήτηση και καταλάβαμε ότι αδικήσαμε τον εαυτό μας. Αναγνωρίζουμε τη διαφορά δυναμικότητας, αλλά δεν θα έλεγα ότι αυτό λειτουργεί αρνητικά για τις παίκτριες, κυρίως τις νεότερες. Ίσα ίσα, ίσως τους δίνει περισσότερα κίνητρα για να εξελιχθούν και να προσπαθήσουν να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο, ώστε αργότερα να ενταχθούν κι εκείνες σε μια ομάδα της δυναμικότητας του Σπόρτινγκ. Δεν θεωρώ, λοιπόν, αρνητικό το ότι αντιμετωπίζουμε ομάδες υψηλότερου επιπέδου. Οι παίκτριες έχουν την ευκαιρία να συγκρίνουν τον εαυτό τους με αθλήτριες που έχουν ήδη πετύχει όσα οι ίδιες ονειρεύονται να καταφέρουν στο άμεσο μέλλον».

 

Για τον ρόλο των συζητήσεων μετά τον Σπόρτινγκ στη νίκη επί του Ανταίου:

 

«Θεωρώ ότι ένα από τα στοιχεία που μας οδήγησαν στη χθεσινή νίκη επί του Ανταίου ήταν η συζήτηση που κάναμε μετά την ήττα από τον Σπόρτινγκ. Έγιναν πολλές συζητήσεις, είτε σε μικρότερους κύκλους είτε συνολικά μέσα στην ομάδα, ώστε να αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε, να απογοητευόμαστε ή να κατεβάζουμε το κεφάλι. Χρειάζεται να δούμε την πραγματικότητα και να προσπαθήσουμε για ένα καλύτερο αύριο».