FIBA Masters Open: Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα…-Φωτορεπορτάζ

 

Το FIBA Masters Open ξεκίνησε να γράφει ήδη την ιστορία του, με την Ελλάδα να είναι η πρώτη διοργανώτρια στο νέο παγκόσμιο ραντεβού, που θεσμοθετήθηκε από την FIBA, με τη συμμετοχή αρκετών ομάδων από την χώρα μας, που έδωσαν τις δικές τους «μάχες». Μία εβδομάδα έχει περάσει από το τέλος της παρθενικής διοργάνωσης στα μέρη μας και οι μνήμες δεν έχουν ξεθωριάσει. Ίσα ίσα, θα μείνουν για πάντα στις καρδιές όλων.

 

Είτε στα γήπεδα της Δυτικής Αττικής και της Κορινθίας είτε στην παραλία του Κιάτου, η Ελλάδα σημείωσε πολυπληθή παρουσία και οι… οικοδεσπότες αθλητές της είχαν την χαρά να αγωνιστούν με άτομα από όλες τις γωνιές του πλανήτη, δίπλα στις ομορφιές του τόπου μας, βιώνοντας κι εκείνοι μια ξεχωριστή εμπειρία. Οι περισσότεροι, άλλωστε, πέρασαν τα χρόνια τους στο παρκέ και είχαν ξανά την ευκαιρία να νιώσουν την αίσθηση των αποδυτηρίων, που τόσο τους είχε λείψει, σίγουροι ότι θέλουν να αποτελέσουν ξανά κομμάτι αυτής της μεγάλης γιορτής.

 

«Οταν φοράς σορτσάκι νιώθεις… για πάντα παιδί»

 

Ο Αντώνης Μάντζαρης έχει πλέον αφήσει τα παρκέ και φορά την προπονητική του φόρμα, όμως με την ευκαιρία αυτής της διοργάνωσης φόρεσε και πάλι το σορτσάκι του αθλητή, για να παίξει στην κατηγορία 40+ Ανδρών με τους Greek Veterans. Μια αίσθηση, που πάντοτε θα του προκαλεί υπέροχα συναισθήματα, καθώς όπως παραδέχεται, «ήταν πολύ όμορφο αυτό που συνέβη για εμάς, μας βοήθησε να ξεφύγουμε από την καθημερινότητά μας, κάνοντας τη ζωή μας λίγο πίσω για μία εβδομάδα, εκπροσωπώντας την χώρα μας και το θεσμό. Βρεθήκαμε ξανά με αρκετά παιδιά μαζί, μοιραστήκαμε αποδυτήρια, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στο τέλος της διαδρομής, Εύχομαι να προχωρήσει στα επόμενα βήματα αυτή η διοργάνωση και έχουμε τη δυνατότητα να αγωνιστούμε ξανά, για να κάνουμε μια καλύτερη πορεία».

 

Ο ίδιος μοιράστηκε ξανά τα αποδυτήρια με τους συναθλητές του, κάτι με ιδιαίτερη σημασία για όποιον έχει υπάρξει αθλητής, ενώ έδωσε υπόσχεση για το μέλλον. «Μοιράστηκα επιτέλους ξανά αποδυτήρια και σκέφτομαι, ότι είναι… δέκα φορές καλύτερο να είσαι παίκτης. Οι αντίπαλοί μας ήρθαν προετοιμασμένοι για αυτό το θεσμό, η Γερμανία έκανε πέντε εβδομάδες προετοιμασία κι εμείς ετοιμάσαμε την ομάδα τις τελευταίες μέρες. Αν ο θεσμός συνεχιστεί και επιλεγεί μια ομάδα ελληνική να μας εκπροσωπήσει, θεωρώ ότι θα υπάρξει μια διαφορετική προετοιμασία. Η διαδικασία του να μπεις σε μια αποστολή για το εξωτερικό σε βάζει σε μια διαφορετική νοοτροπία», προσθέτει.

 

Η συμμετοχή αυτή έχει το δικό της συμβολισμό, όπως τονίζει ο Αντώνης Μάντζαρης: «Οταν φοράς σορτσάκι, νιώθεις… για πάντα παιδί. Για όσους έχουν κάνει παιδάκια που δεν τους είχαν δει να παίζουν, αυτή η διοργάνωση είναι σημαντική, ώστε κι εκείνα να αποκτήσουν εικόνες».

 

«Οι βολές που εκτέλεσα… με πήγαν πολύ πίσω»

 

Η Ζωή Κεχαγιά έχει υπάρξει Κυπελλούχος Ευρώπης στο παρελθόν και συμμετείχε στο FIBA Masters Open με τις Women Stars. Η ίδια, μάλιστα, χάρισε την τρίτη θέση στην ομάδα της στο 3Χ3 με δύο βολές, σε μια ελληνική «μάχη» απέναντι στον ΣΠΑΚ Λάρισας, κάτι που έφερε σπουδαίες αναμνήσεις.

 

«Οι δύο βολές που εκτέλεσα για να πάρουμε το μετάλλιο με πήγαν… πολύ πίσω. Μπορεί να είχα διαγράψει το μπάσκετ από το μυαλό μου, αλλά και θυμήθηκα το… κρύο αίμα που έχεις, όταν εκτελείς κρίσιμες βολές ή ένα buzzer beater. Οταν υπήρχε λόγος… τις έβαλα τις βολές (γέλια). Ζήσαμε κάτι εξαιρετικό, το FIBA Masters είμαι σίγουρη, ότι θα είναι ακόμη καλύτερο στο μέλλον. Ηταν τρομερή εμπειρία, από την πρώτη ημέρα μέχρι το τέλος πέρασα τέλεια. Είναι μια γιορτή του μπάσκετ και θέλουμε να συμμετάσχουμε ξανά», αναφέρει η ίδια.

 

«Η φλόγα αυτή δε σβήνει ποτέ»

 

Η Ασημίνα Κουτσουνούρη είναι… η ενεργή επαγγελματικά σε αυτή την παρέα και μίλησε για τη σπουδαιότητα να αγωνίζεσαι σε τέτοιες διοργανώσεις, ειδικά με αθλήτριες που έχεις μοιραστεί τα παρκέ για δεκαετίες, με την ίδια να πρωταγωνιστεί στο 3Χ3 με τον ΣΠΑΚ Λάρισας.

 

«Το να βρίσκεσαι σε μια τέτοια διοργάνωση και να δίνεις παιχνίδια που βρίσκονται στον πόντο, με παίκτριες που μοιράζεσαι τα παρκέ μια ζωή, δείχνει ότι η φλόγα αυτή δε σβήνει ποτέ. Ηταν μια ξεχωριστή πρωτοβουλία, που έζησε και η Ελλάδα ως πρώτη διοργανώτρια, προσφέροντας μάλιστα εξαιρετικά παιχνίδια. Ελπίζω να συνεχιστεί αυτή η διοργάνωση και να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο», επεσήμανε η πολύπειρη σέντερ.

 

«Ευλογία για όσους μεγαλώσαμε σε αυτή την περιοχή»

 

Ο Δημήτρης Κουτρούλης και ο Παύλος Κουλουκάκης αγωνίστηκαν στην ΙΒΟ Team και τη VIP Team αντίστοιχα, με την πρώτη δε να παίρνει το αργυρό μετάλλιο στην κατηγορία 40+ Ανδρών. Δύο παιδιά της περιοχής έζησαν το δικό τους όνειρο, με ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα να διεξάγεται εκεί, όπου χτύπησαν για πρώτη φορά μια μπάλα του μπάσκετ.

 

«Ηταν ευλογία για όλους μας αυτή η διοργάνωση να διεξαχθεί στον τόπο μας. Τα περισσότερα παιδιά μεγαλώσαμε σε αυτά τα μέρη, οι αναμνήσεις από το παρελθόν συγκεντρώθηκαν σε ένα υπέροχο μέρος, στο Κιάτο, μαζί με αθλητές από όλο τον κόσμο και άπαντες είμαστε ενθουσιασμένοι. Γίναμε φίλοι με παιδιά από όλες τις χώρες, θα θέλαμε πολύ να συνεχίσουμε να συμμετάσχουμε σε αυτή τη διοργάνωση και να είμαστε, γενικότερα, δραστήριοι. Είχαμε τη μεηάλη χαρά να παίξουμε με κορυφαίους αθλητές του 3Χ3 και να τους ανταγωνιστούμε, ενώ κι εκείνοι πέρασαν υπέροχα μαζί μας, ερχόμενοι σε αυτό τον τόπο», αναφέρει ο Δημήτρης Κουτρούλης.

 

Από την πλευρά του, ο Παύλος Κουλουκάκης σχολίασε: «Ηταν εμπειρία ζωής, και λόγω της ίδιας της διοργάνωσης και επειδή διεξήχθη στον τόπο μας. Δε γινόταν να λείπουμε από ένα τέτοιο παγκόσμιο γεγονός, το ευχαριστηθήκαμε και η συμμετοχή είναι εκείνη, που μετρά. Δώσαμε ανταγωνιστικά παιχνίδια και σίγουρα θα θέλαμε να παίξουμε ξανά. Η διοργάνωση έχει περιθώρια να γίνει ακόμη μεγαλύτερη».

 

«Υπέροχο αυτό που έζησα μετά από 57 χρόνια μακριά από την Ελλάδα»

 

Στην χώρα μας ήρθαν και ομογενείς, που δεν είχαν δει την πατρίδα τους για πολλά χρόνια. Ενας από αυτούς ήταν ο Κάρεϊ Παπανικολάου, που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα 65+ Ανδρών με την Αυστραλία, παίρνοντας μάλιστα το χάλκινο μετάλλιο, στην επιστροφή του στην Ελλάδα μετά από 57 χρόνια.

 

Θα αφήσουμε τον ίδιο να μας τα εξιστορήσει: «Εχω φύγει από την Ελλάδα από τα 18 μου χρόνια και λείπω 57 χρόνια. Είναι υπέροχο που γύρισα εδώ για να παίξω μπάσκετ, έχω επιπλέον μέλη της οικογένειάς μου στο Λουτράκι και η επιστροφή στην Ελλάδα είναι ένα όνειρο, που έγινε πραγματικότητα. Δεν είχα νωρίτερα την ευκαιρία να γυρίσω, μπορεί και να αποφασίσω να έρθω ξανά. Είχα περάσει από τη Σαντορίνη, την Αθήνα και άλλα μέρη στην Ελλάδα, είμαι πολύ χαρούμενος που βλέπω ξανά την χώρα μου. Χαίρομαι, επίσης, που υπήρξε η πρωτοβουλία για αυτή τη διοργάνωση του FIBA Masters Open, δώσαμε σκληρά παιχνίδια σε σύγκριση με όσα είχαμε συνηθίσει στην Αυστραλία. Δεν ήμασταν συνηθισμένοι, αλλά ήταν πολύ ωραία ματς».