Ζήσης: «Η αντίδραση μετά τη “βαριά” ήττα της πρεμιέρας δείχνει τον χαρακτήρα της Εθνικής eBasketball»

 

Ο προπονητής και Team Manager των e-sports της ΕΟΚ, Νίκος Ζήσης, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Full court press… Start» του EOK WebRadio με τον Δήμο Κόντο. Αναλυτικά είπε:

 

Για τη φετινή εμπειρία του eFiba Season 4:

 

«Ήταν πολύ ιδιαίτερη εμπειρία για ‘μένα. Ήταν η τρίτη σεζόν που συμμετέχω σαν αθλητής και προπονητής. Τώρα ήταν η πρώτη φορά από τότε που έχουμε ξεκινήσει και δουλεύουμε μαζί σε ένα άλλο επίπεδο ουσιαστικά το πρότζεκτ, οπότε είχε αρκετές ιδιαιτερότητες. Πολύ καλή εμπειρία, εύχομαι να τη ζήσουν όλοι όσοι ασχολούνται να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους σε αυτό το επίπεδο. Είναι πολύ ιδιαίτερη στιγμή για οποιονδήποτε κάνει κάτι σε υψηλό επίπεδο. Το ευχαριστήθηκα και εγώ και τα παιδιά».

 

Για το επίπεδο του τουρνουά:

 

«Είναι το μεγαλύτερο τουρνουά στον κόσμο. Εμείς έχουμε την τύχη και την ατυχία ταυτόχρονα να είμαστε στη δυνατότερη περιφέρεια. Οι ΗΠΑ, που είναι υπερδύναμη και το νούμερο ένα φαβορί για να σηκώσει τον τίτλο ξανά, βρίσκονται σε μια περιφέρεια με έξι ομάδες, εκ των οποίων οι 2-3 δεν έχουν ελπίδες να νικήσουν. Εμείς είμαστε μια περιφέρεια 19 ομάδων, όπου περνούν οι δύο. Υπάρχουν πέντε ομάδες που μπορούν να διεκδικήσουν αυτές τις θέσεις, μαζί με άλλες 4-5 που είναι στο… περιθώριο της περιφέρειας και σε μια καλή μέρα μπορούν να εμφανιστούν. Εκεί μέσα βρισκόμαστε εμείς. Είναι πολύ καλή συγκυρία για εμάς, που έχουμε μια καινούργια ομάδα προχωρώντας και, το γεγονός πως έχουμε πολύ καλό ανταγωνισμό, θα μας βοηθήσει να μεγαλώσουμε κι εμείς σαν ομάδα».

 

Για την προετοιμασία της Εθνικής ενόψει των παιχνιδιών:

 

«Είχαμε ένα θέμα με τους παίκτες μας, που ο κόσμος δεν το ξέρει γιατί γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες. Θέλω να πω ένα μεγάλο “μπράβο” και ένα “ευχαριστώ” στα παιδιά για το χαρακτήρα που έδειξαν και την προσπάθεια που έκαναν, ειδικά τις μέρες του Regional. Εμείς πήγαμε να παίξουμε ουσιαστικά το πιο κρίσιμο τουρνουά της Εθνικής μέχρι στιγμής και δυστυχώς είχαμε τις δύο πρώτες μέρες δύο παίκτες μας που δε μπορούσαν να είναι παρόντες λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Μην ξεχνάμε ότι, καλώς ή κακώς, μιλάμε για ένα άθλημα που ακόμα είναι σε ερασιτεχνική μορφή και έχουμε ανθρώπους με επαγγελματικές υποχρεώσεις που δε μπορούν να αλλάξουν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να έχουμε διαφορετική σύνθεση. Ο ένας που μας έλειπε ήταν ο Αντώνης Ζώης, ο οποίος είχε δύο βάρδιες τη Δευτέρα και την Τρίτη που δε μπορούσε ν’ αλλάξει. Για όσους δεν τον θυμούνται, είναι ο άνθρωπος που έβαλε πάνω από 100 πόντους στο ματς με την Αλβανία και ο βασικός μας Shooting Guard. Επίσης, ο Λεωνίδας Μαυρής ήταν σε μια περιοχή στη Μέση Ανατολή για επαγγελματικές υποχρεώσεις και έχει αποκλειστεί, οπότε δεν τον είχαμε διαθέσιμο. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά, δεν είχε προβλήματα. Κλήθηκε ένας έβδομος παίκτης, ο Ηλίας Ράπτης, ο οποίος ήταν στην Εθνική τις προηγούμενες χρονιές αλλά δεν ήταν μαζί μας φέτος, ωστόσο την ύστατη στιγμή που τον χρειαστήκαμε ήταν εκεί και μας βοήθησε. Τον ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό».

 

Για την ήττα από τη Γερμανία στην πρεμιέρα:

 

«Φτάσαμε να παίξουμε το πρώτο μας επίσημο ματς, το οποίο θα μας έβαζε στη διαδικασία διεκδίκησης μιας θέσης στο Παγκόσμιο, με δύο παίκτες που δεν ήταν προγραμματισμένο μια μέρα πριν να παίξουν. Ήταν τελείως διαφορετική η ομάδα μας και τελείως διαφορετικά αυτά που θα μπορούσαμε να κάνουμε. Πέσαμε πάνω σε μια πάρα πολύ καλή Γερμανία, που ήταν πολύ καλά στημένη για να εκμεταλλευτεί τον καλύτερο παίκτη της, τον Γιάνις Νόιμαν, ο οποίος ένας απ’ τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης. Παρά τη συγκυρία που κατεβήκαμε με άλλο line-up, από την εμπειρία μου δεν πιστεύω πως στο πρώτο ματς που θα παίζαμε θα τους κερδίζαμε, αλλά σίγουρα θα ήμασταν πιο ανταγωνιστικοί. Ξεκινήσαμε λίγο… ζαλισμένοι απ’ όλη τη διαδικασία που περάσαμε, δε μπήκαμε καλά, οι Γερμανοί μπήκα με full speed, τους βγήκε τέλεια το ματς, σ’ εμάς δεν έβγαινε τίποτα, οπότε “άνοιξε” η διαφορά και μετά απλά προσπαθούσαμε να βρούμε ρυθμό για το επόμενο παιχνίδι μας».

 

Για τη νίκη επί της Σουηδίας στο δεύτερο παιχνίδι:

 

«Την ξέραμε πάρα πολύ καλά τη Σουηδία γιατί την είχαμε αντιμετωπίσαμε αρκετές φορές σε scrimmages. Ξέραμε ότι είναι μια ομάδα… του χεριού μας και πως αν είμαστε όπως πρέπει μπορούμε να τους κερδίσουμε. Έτσι κι έγινε, ακολουθήσαμε το game plan μας πολύ καλά και πήγαμε στη δεύτερη μέρα με 1-1 ρεκόρ, το οποίο είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν ήμασταν “με την πλάτη στον τοίχο”. Αν και με σύνθεση… εκτάκτου ανάγκης, δείξαμε ένα πολύ καλό πρόσωπο. Το ότι χάσαμε με περίπου 30 πόντους στην πρεμιέρα και μετά με τη Σουηδία δείξαμε τι μπορούσαμε να κάνουμε, είναι ήδη πολύ μεγάλο σημάδι του χαρακτήρα που έχει η ομάδα και του τι θέλουμε να κάνουμε προχωρώντας. Γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος, ειδικά απ’ την πρώτη μέρα έτσι όπως πήγε. Το ότι δείξαμε χαρακτήρα μετά την ήττα από τη Γερμανία και νικήσαμε μια ομάδα που θα έπρεπε να νικήσουμε, δεν είναι τόσο εύκολο όσο νομίζουν πολλοί».

 

Για την ήττα από την Ισπανία στο παιχνίδι κατάταξης:

 

«Με την Ισπανία η ήττα ήταν καθαρά θέμα εμπειρίας. Θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να το έχουμε κερδίσει, όχι γιατί οι Ισπανοί δεν είναι καλή ομάδα, αλλά γιατί ξέραμε πώς θα παίξουν, είχαμε κάνει καλό scouting, τους είχαμε κερδίσει αρκετές φορές μες στη σεζόν. Θέλαμε να μπούμε να τους νικήσουμε γιατί είχαμε χάσει στα pre-qualifiers με πολύ μεγάλη διαφορά και δεν ήταν αντιπροσωπευτικό αυτό. Τα παιδιά ήθελαν να μπουν μέσα και να δείξουν πως ήταν ένα τυχαίο γεγονός το ότι χάσαμε με τόση διαφορά. Δεν είχαμε την εμπειρία και τη συγκέντρωση να “καθαρίσουμε” το παιχνίδι, ήμασταν και λίγο άτυχοι στο τέλος και χάσαμε σε ένα κλειστό ματς».

 

Για τα ματς με Ουγγαρία και Φινλανδία:

 

«Η Ουγγαρία ήταν ουσιαστικά one-man army. Ο playmaker τους είναι πάρα πολύ καλός σκόρερ, αλλά δεν έχουν το υπόλοιπο ρόστερ για να μπορεί να τον υποστηρίξει. Ξέραμε απ’ το scouting πάνω-κάτω πώς θα παίξουν. Στο πρώτο μάς βγήκε πάρα πολύ καλά γιατί δεν ήταν έτοιμοι για την άμυνα που παίξαμε. Δε βρήκε εύκολες απαντήσεις ο playmaker τους για να βάλει πόντους, βγάλαμε άμυνες και βρίσκαμε εύκολα καλάθια και αυτό “έσπρωξε” τη διαφορά σε υψηλά επίπεδα. Μετά έγινε σωστή διαχείριση από τα παιδιά και συνέχισαν να “χτίζουν” τη διαφορά. Κάπου εκεί ουσιαστικά τελείωσε και η υπόθεση παραμονής μας στο τουρνουά. Μετά πήγαμε να παίξουμε την τελευταία μέρα με τη Φινλανδία την πρόκριση. Τελικά αυτό το match-up έκρινε τις θέσεις 8-9. Προφανώς σαν competitors σιχαινόμαστε το γεγονός ότι χάσαμε έτσι, οπότε είναι λογικό να έχουμε μια πικρή γεύση στον στόμα, παρ’ ότι κάναμε το καλύτερο πλασάρισμα στην ιστορία μας μέχρι στιγμής σε τουρνουά της eFIBA».