Λάππα: «Μετά την ήττα στον πρώτο γύρο, είχαμε πει πως όταν έρθει η ώρα για αυτό το ματς θα το κερδίσουμε»

 

Ο Πιερικός Αρχέλαος νίκησε με 70-44 τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, στο πλαίσιο της 21ης αγωνιστικής του 2ου ομίλου της Α2 Γυναικών, και η γκαρντ της ομάδας της Κατερίνης, Ξένια Λάππα, μίλησε στην εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη. Αναλυτικά είπε:

 

Για τη νίκη επί του Απόλλωνα Καλαμαριάς:

 

«Ήταν ένα ματς που περιμέναμε όλες μας με αρκετή ανυπομονησία, γιατί η ήττα του 1ου γύρου στην Καλαμαριά μάς κόστισε πολύ. Είχαμε πει σαν ομάδα πως όταν έρθει η ώρα γι’ αυτό το παιχνίδι θα το κερδίσουμε. Μπήκαμε πάρα πολύ συγκεντρωμένες, κάναμε μια πάρα πολύ καλή εμφάνιση. Ήμασταν συγκεντρωμένες και στις δύο μεριές του παρκέ και παίζαμε η μία για την άλλη. Το μότο μας είναι πως θα παίζουμε 40 λεπτά ό,τι και να γίνει. Μετά από αυτήν την εμφάνιση και νίκη είμαστε πάρα πολύ ευτυχισμένες».

 

Για το παιχνίδι που ακολουθεί (22/03) με τον Ηρακλή εκτός έδρας:

 

«Περιμένουμε πώς και πώς να έρθει αυτό το παιχνίδι μέσα στο “Ιβανώφειο”. Αν καταφέρουμε να νικήσουμε, θα περάσουμε στην τετράδα, γιατί υπερτερούμε στην ισοβαθμία με τη ΜΕΝΤ. Είναι κάτι το οποίο θέλουμε πάρα πολύ».

 

Για την όλη εξέλιξη του Πιερικού Αρχελάου ανά τα χρόνια:

 

«Κάποια χρόνια πριν, όταν ξεκίνησε η Α2, σε κάθε παιχνίδι ο Πιερικός έχανε με 20 πόντους. Δε θα ξεχάσω ποτέ ότι πάντα αισθανόμουν πως δε μπορώ άλλο να χάνω τόσο πολύ, θυμάμαι χαρακτηριστικά να το συζητάω με τις τότε συμπαίκτριές μου. Δέκα χρόνια μετά έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που κάθε χρόνο διεκδικεί μια θέση στα play-offs, κάτι πολύ σημαντικό για τον σύλλογο και για εμάς τις αθλήτριες, γιατί είμαστε πάρα πολλά χρόνια μαζί».

 

Για το πώς είναι να παίζει στην ομάδα της πόλης της:

 

«Είναι πάρα πολύ όμορφο, ενώ δεν το πίστευα είναι η αλήθεια. Επειδή έφυγα για σπουδές στην Κρήτη, είχα σταματήσει κάπως το μπάσκετ και έπαιζα εκεί στο πανεπιστημιακό, στο οποίο κάναμε πάρα πολλά πράγματα βέβαια. Όταν επέστρεψα και η ομάδα ήταν Α2, μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ ξανά, αλλά είχα πει πως θέλω να παίξω και πραγματικά η ομάδα να πρωταγωνιστήσει. Το να είμαι στην ομάδα της πόλης μου και η ομάδα αυτή να αποτελείται κυρίως από νεαρά κορίτσια, με τα οποία μεγαλώσαμε μαζί, είναι πάρα πολύ όμορφο».

 

Για το πώς θα χαρακτήριζε τον Πιερικό Αρχέλαο:

 

«Οικογένεια. Δε θα μπορούσα να πω κάτι άλλο. Είναι πραγματικά η δεύτερη οικογένειά μου. Ξέρει πως είναι οι άνθρωποι που θα ανατρέξεις ανά πάσα στιγμή, οι άνθρωποι που περνάς κάθε μέρα μαζί τους».

 

Για το πώς είναι να συνεργάζεται με τη Δήμητρα Τελίδου:

 

«Θέλω να ξεκινήσω με μια πιο αστεία ιστορία. Όταν η Δήμητρα ήρθε στην ομάδα, εγώ δεν την ήξερα. Μου είχαν πει ποια είναι και τι είναι, οπότε έκατσα και την έψαξα. Όταν ήταν συναθλήτριά μου, στην αρχή μου προκαλούσε έναν εκνευρισμό γιατί έβλεπα στο πρόσωπό της πως ήθελε πάντα να κερδίζει ό,τι και να γίνει, ήταν απαιτητική. Παρ’ όλα αυτά, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγινε αγαπημένος μου άνθρωπος, ο άνθρωπος στον οποίον μπορώ να απευθυνθώ πέραν απ’ το μπασκετικό κομμάτι. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος μέσα στο γήπεδο, μας βοηθάει πάρα πολύ. Έχει πάει την ομάδα σε άλλο επίπεδο και απ’ το κομμάτι του χαρακτήρα της. Δε μπορεί να πει κανένας τίποτα για τη Δήμητρα».

 

Για το πώς την επηρεάζει το κομμάτι της ψυχολογίας, με το οποίο ασχολείται, στο μπάσκετ:

 

«Μέσα στο παρκέ είμαι πραγματικά ο εαυτός μου. Είμαι το άτομο που μιλάει πάρα πολύ, φωνάζει, προσπαθεί πάρα πολύ να ενισχύει τις συμπαίκτριές του, είμαι νευρική κάποιες φορές. Είναι ο χώρος στον οποίο νιώθω ασφάλεια. Καμία σχέση με το πώς είμαι στον επαγγελματικό χώρο. Είναι ο χώρος που είμαι… παιδί. Με βοηθάει πάρα πολύ ότι συναναστρέφομαι με παιδιά στην ομάδα».