EuroCup Γυναικών: Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουν-Φωτορεπορτάζ

 

Οι αναμνήσεις έχουν το δικό τους τρόπο να επιστρέφουν. Αθόρυβα και απροσδόκητα. Μια φωτογραφία, ένας αγώνας, μία είδηση που ξυπνά γεγονότα άλλων εποχών, αρκούν για ν’ ανοίξουν το κεφάλαιο του παρελθόντος και να φέρουν στο προσκήνιο ιστορίες που μπορεί να ξεθωριάζουν με τον χρόνο, αλλά, παραμένουν ζωντανές στη μνήμη όσων τις έζησαν.

 

Η συμμετοχή του Παναθηναϊκού στην προκριματική φάση του EuroCup 28 χρόνια μετά την τελευταία παρουσία του στους «8» του Κυπέλλου «Λιλιάνα Ρονκέτι» (όπως ονομαζόταν), και η επιστροφή του Αθηναϊκού Qualco στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έφεραν στην επιφάνεια μια διαφορετική εποχή του μπάσκετ Γυναικών στην Ελλάδα.

 

Ρομαντική, ελάχιστα -έως καθόλου- προβεβλημένη, χωρίς internet και social media. Με φιλάθλους μετρημένους στα… δάχτυλα που ήξεραν τα ονόματα των παικτριών, και με αθλήτριες που ζούσαν τη στιγμή, ταξίδευαν σε κάθε γωνιά της Ευρώπης με πούλμαν (κυρίως), αεροπλάνα και τρένα και έγραφαν ιστορία χωρίς να το γνωρίζουν.

 

Οι αυριανοί (5/2) αγώνες του Παναθηναϊκού με τη Μερσίν και του Αθηναϊκού Qualco με την Αβενίδα, δεν αποτελούν μόνο μια νέα αγωνιστική πρόκληση. Λειτουργούν και ως υπενθύμιση μιας διαδρομής που άνοιξε το δρόμο για το παρόν και το μέλλον του μπάσκετ Γυναικών, συνδέοντας το «τότε» με το «τώρα».

 

Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δυο ελληνικές ομάδες είναι μια διεθνής πρώην αθλήτρια: η Δήμητρα Καλέντζου. Παίκτρια του Παναθηναϊκού το 1998 την χρονιά που το τριφύλλι κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ελλάδας έχοντας αγωνιστεί νωρίτερα στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου «Λιλιάνα Ρονκέτι», αλλά και μέλος της ομάδας του Αθηναϊκού την περίοδο του triple crown (2009-2010) και την επόμενη (2010-2011) που προκρίθηκε στους ημιτελικούς του EuroCup.

 

Η προπονήτρια σήμερα και Technical Director στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, γυρίζοντας τον χρόνο αρκετά πίσω σκαλίζει τη μνήμη της και φέρνει στο μυαλό της την πρώτη φορά που βρέθηκε στον «Τάφο του Ινδού» -το κλειστό γυμναστήριο «Π. Γιαννακόπουλος» όπως είναι η επίσημη ονομασία του- ως παίκτρια του Παναθηναϊκού έχοντας πάρει μεταγραφή από το Παγκράτι. «H πρώτη εικόνα από τον “Τάφο του Ινδού” δεν ξεχνιέται. Η διαδρομή που ακολουθείς όταν κατεβαίνεις στη φυσούνα. Είναι ένα ιδιαίτερο γήπεδο», λέει χαμογελώντας. «Θυμάμαι σαν σήμερα την ημέρα που πήγαμε με τον πατέρα μου στα γραφεία του Παναθηναϊκού, στην Αρματωλών και Κλεφτών. Ήταν μια μεταγραφή που έκανε θόρυβο εκείνα τα χρόνια. Αφενός γιατί ήμουν μικρή στην ηλικία, κι αφετέρου γιατί το καθεστώς των μεταγραφών ήταν πολύ διαφορετικό από το σημερινό. Τότε είχε μεσολαβήσει ο αείμνηστος Ανδρέας Μιαούλης ώστε το ποσό που έπρεπε να δοθεί στο Παγκράτι από τον Παναθηναϊκό να μην είναι πολύ μεγάλο».

 

Οι αγωνιστικές απαιτήσεις, βεβαίως, στον Παναθηναϊκό ήταν πολύ μεγαλύτερες συγκριτικά μ’ εκείνες που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια στο Παγκράτι, παρά το γεγονός ότι το μπάσκετ Γυναικών στην Ελλάδα είχε λίγους «πιστούς» υποστηρικτές και οι παροχές προς τις παίκτριες ήταν ελάχιστες. «Γενικότερα δεν ήταν εύκολα και ρόδινα τα πράγματα στο μπάσκετ Γυναικών. Ήξερα όμως ότι είχα πάει σ’ έναν ιστορικό σύλλογο. Ήμουν λίγο επηρεασμένη και απ’ τον πατέρα μου, φίλαθλο του Παναθηναϊκού, κι αυτό δημιουργούσε λίγο παραπάνω πίεση. Το βάρος και οι απαιτήσεις που υπήρχαν ήταν ένα εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο. Το καλό ήταν ότι στην ομάδα βρήκα αθλήτριες τις οποίες γνώριζα από τις Εθνικές ομάδες. Τη Βαλάντη (Τσομπανάκη), την Δήμητρα (Παπαμιχαήλ), την  Αλεξία (Τριαλώνη)».

 

Ο «γύρος» της Ευρώπης και το «πούλμαν» με τα…φτερά

 

Η ευρωπαϊκή προοπτική για το τριφύλλι στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ήταν μία άλλη υπόθεση. «Όλες οι μεγάλες ομάδες όταν συμμετέχουν κάπου, θέλουν να διακρίνονται. Να πηγαίνουν όσο καλύτερα γίνεται και να αποφεύγουν το διασυρμό. Νομίζω ότι εκείνη την χρονιά είχαμε μια αξιοπρεπέστατη πορεία. Το πρωτόγνωρο για μένα ήταν τα ταξίδια. Κάθε δεύτερη εβδομάδα πηγαίναμε στο εξωτερικό. Κυρίως στα Βαλκάνια και χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Με οποιοδήποτε μέσο ήταν διαθέσιμο – χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα τελευταίας τεχνολογίας. Θυμάμαι ένα ταξίδι στη Ρουμανία όπου όταν αντικρίσαμε στο αεροδρόμιο της χώρας το αεροπλάνο, ο  προπονητής μας, ο Γιώργος Ζευγώλης, ο οποίος έχει μεγάλη αίσθηση του χιούμορ είχε πει την ατάκα, “αυτό είναι σαν πούλμαν με φτερά!”. Ήταν ένα αεροπλάνο παλιάς τεχνολογίας με κουρτινάκια στα παράθυρα. Είχαμε μείνει μ’ ανοιχτό το στόμα!».

 

Ο «πράσινος» άθλος στη Γαλλία

 

Το 1998 ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στην προημιτελική φάση του «Λιλιάνα Ρονκέτι» πετυχαίνοντας έναν «πράσινο άθλο!», όπως έγραψε χαρακτηριστικά το περιοδικό «Τρίποντο» εκείνη την εποχή, αφού η ελληνική ομάδα είχε αποκλείσει την ισχυρή γαλλική Ταρμπ νικώντας μέσα στην έδρα της 51-46 (ο πρώτος αγώνας είχε λήξει ισόπαλος 61-61). Στο ίδιο περιοδικό φιλοξενήθηκαν και οι δηλώσεις του Γιώργου Ζευγώλη για την συγκεκριμένη αναμέτρηση. «Μάζεψα τις παίκτριές μου στο ξενοδοχείο και τις ρώτησα: “Πιστεύτε ότι μπορούμε να προκριθούμε;” Όταν απάντησαν ναι και είδα την πίστη στα μάτια τους, καθίσαμε επί μισή ώρα και αναλύσαμε την τακτική».

 

H Δήμητρα Καλέντζου ανασύρει από τη μνήμη της όχι εκείνη την ομιλία προς τις παίκτριες (έχουν περάσει από τότε και 28 χρόνια!) αλλά την παρουσία του Γιώργου Ζευγώλη στον πάγκο της ομάδας. «Ιδιαίτερος άνθρωπος. Με χιούμορ. Πολύ έξυπνος και επικοινωνιακός. Προσπαθούσε και είχε πολύ καλές σχέσεις με τις περισσότερες αθλήτριες της ομάδας. Ήταν απαιτητικός, αλλά με ωραίο τρόπο», λέει.

 

Η Σοπρόν, η επιστροφή στο ξενοδοχείο με το αστικό λεωφορείο και ο …Φέρεντς Πούσκας

 

Το επόμενο εμπόδιο στο δρόμο των «πράσινων» ήταν ακόμα μεγαλύτερο: η Ουγγρική Σοπρόν, η οποία κατέκτησε και το ευρωπαϊκό Κύπελλο εκείνη την χρονιά. Στον πρώτο αγώνα που πραγματοποιήθηκε στην έδρα της ουγγρικής ομάδας, ο Παναθηναϊκός εκτός από το αγωνιστικό μέρος ήρθε αντιμέτωπος και με διάφορα…ευτράπελα τα οποία καταγράφηκαν στο περιοδικό «Τρίποντο» της 17ης Φεβρουαρίου 1998. «Οι Ούγγροι έκαναν ψυχρό πόλεμο (στον Παναθηναϊκό) πριν απ’ το τζάμπολ με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση που οι Ελληνίδες παίκτριες γύρισαν με το λεωφορείο της γραμμής στο ξενοδοχείο (χείριστο) μετά την προπόνηση της προηγούμενης ημέρας (χάλασε το πούλμαν που τις μετέφερε). Μάλιστα, το γήπεδο είχε δοθεί στον Παναθηναϊκό για προπόνηση την ώρα που προέβλεπε φαγητό το πρόγραμμα του ξενοδοχείου, αλλά τελικά μετά από φωνές το πρόβλημα λύθηκε», ανέφερε χαρακτηριστικά το άρθρο του περιοδικού.

 

Εκείνο πάντως το οποίο έχει μείνει στη μνήμη της Δήμητρας Καλέντζου από τις αναμετρήσεις με την ουγγρική ομάδα, ήταν ο επαναληπτικός αγώνας στον «Τάφο του Ινδού». Το τριφύλλι που είχε ηττηθεί στην πρώτη αναμέτρηση (75-63), καλούνταν να ανατρέψει τη διαφορά των 12 πόντων, σ’ έναν αγώνα όπου μεταξύ των θεατών ήταν και ο θρυλικός Ούγγρος προπονητής του ποδοσφαίρου, Φέρεντς Πούσκας (γνωστός στην Ελλάδα από τη συνεργασία του με τον Παναθηναϊκό), ο οποίος είχε ακολουθήσει στην Αθήνα την Σοπρόν.«Για κάποιο, άγνωστο σε μένα, λόγο είχε καθίσει στο κέντρο του γηπέδου φορώντας το κασκόλ της Σοπρόν και παρατηρούσε», αναφέρει χαρακτηριστικά η Καλέντζου.

 

Η ήττα των πράσινων και στον δεύτερο αγώνα (57-72) σήμανε και το τέλος της ευρωπαϊκής πορείας του Παναθηναϊκού. «Νομίζω ότι η πορεία μας τότε ολοκληρώθηκε με θετικό πρόσημο παρά το γεγονός ότι αποκλειστήκαμε από την Σοπρόν», σημειώνει η διεθνής πρώην αθλήτρια του τριφυλλιού. «Δεν νομίζω ότι υπήρχε η απογοήτευση από τον αποκλεισμό. Μπορεί να υπήρχε η απογοήτευση από την άποψη ότι όταν φτάνεις σε αυτό το επίπεδο σκέφτεσαι το κάτι παραπάνω, αλλά, η Σοπρόν εκείνη την περίοδο ήταν αρκετά δυνατή».

 

Η εκτόξευση του Αθηναϊκού στην κορυφή του EuroCup

 

Έντεκα χρόνια μετά τη συμμετοχή του Παναθηναϊκού στα προημιτελικά του «Λιλιάνα Ρονκέτι», κι ενώ στο μεταξύ το διασυλλογικό ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών είχε μετονομαστεί σε EuroCup, η Δήμητρα Καλέντζου βρέθηκε στο ρόστερ του Αθηναϊκού, έχοντας αγωνιστεί προηγουμένως στο Σπόρτιγκ και στις Εσπερίδες.

 

Ο Αθηναϊκός, από το καλοκαίρι του 2009 είχε βάλει ψηλά τον πήχη στοχεύοντας στην κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου, με την Δήμητρα Καλέντζου να θυμάται ότι οι παράγοντες του συλλόγου είχαν δημιουργήσει τις ιδανικότερες συνθήκες ώστε η ομάδα να είναι 100% προσηλωμένη στο μπάσκετ και τον στόχο της. «Πριν το 2010 ο Αθηναϊκός είχε κάνει μια καλή πορεία στην Ευρώπη και νομίζω ότι οι άνθρωποι της ομάδας ένιωθαν έτοιμοι να κάνουν το επόμενο μεγάλο βήμα. Από οργανωτικής πλευράς, και όχι μόνο, ο Αθηναϊκός εκείνη την περίοδο δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από τις ανδρικές ομάδες», λέει χαρακτηριστικά η έμπειρη προπονήτρια αναφερόμενη στην αγωνιστική περίοδο 2009-2010, η οποία ολοκληρώθηκε με τον Αθηναϊκό να μπαίνει στο βιβλίο της μπασκετικής ιστορίας ως η πρώτη ελληνική ομάδα γυναικών που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο.

 

«Οι δυσκολίες το 2010 ήταν τα μεγάλα και συνεχόμενα ταξίδια», προσθέτει η Δήμητρα Καλέντζου. «Το πρόγραμμα τότε ήταν τέτοιο που παίξαμε με πολλές ρωσικές ομάδες. Δε θυμάμαι πόσες φορές είχαμε ταξιδέψει στη Ρωσία! Με όλους τους τρόπους! Με αεροπλάνο, με τρένο, με πούλμαν. Από την άλλη όμως, αυτά τα ταξίδια ήταν εκείνα που έδεσαν την ομάδα ακόμα περισσότερο. Η πορεία του Αθηναϊκού, κυρίως το 2010 ,δεν οφειλόταν μόνο στην αγωνιστική απόδοση του. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, οφειλόταν και στις σχέσεις που είχαν αναπτυχθεί. Όταν είσαι πολλές ώρες με τους ίδιους ανθρώπους, κοιμάσαι με αυτούς, τρως, ταξιδεύεις, πηγαίνεις από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο, περπατάς μέσα στα χιόνια και μοιράζεσαι από την πιο μικρή στιγμή της καθημερινότητας μέχρι την πιο μεγάλη μέσα στο γήπεδο, θα δεθείς μαζί τους. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι εκείνη την περίοδο είχα περάσει και κοιμηθεί πολύ περισσότερες ώρες με τις συμπαίκτριές μου, παρά με την κόρη μου».

 

Μία από τις συγκατοίκους της Καλέντζου στα ταξίδια της ομάδας ήταν και η Γκιντάρε «Τζίτζι» Πετρονάιτε. Η Λιθουανή σέντερ η οποία προστέθηκε στο ρόστερ του Αθηναϊκού μαζί με την ελληνίδα πρώην αθλήτρια. «Πριν πάμε στην Σιάτιστα για την προετοιμασία της ομάδας, ο Τζώρτζης Δικαιουλάκος (σ.σ. προπονητής του Αθηναϊκού) μου είπε ότι αποφάσισε να με βάλει στο ίδιο δωμάτιο με την Πετρονάιτε. “Θέλω να αναλάβεις την Τζίτζι” μού είπε, εξηγώντας ότι επειδή ήμουν ήδη μητέρα, ήθελε να είμαι μαζί της», θυμάται η Δήμητρα Καλέντζου και προσθέτει. «Η αλήθεια είναι ότι εκείνη την περίοδο, η Τζίτζι ήταν σαν ένα παιδί. Έμοιαζε σαν ψάρι, έξω από το νερό».

 

Ρουθ Ράιλι: «O Αθηναϊκός ήταν μία ξεχωριστή ομάδα!»

 

Το 2011 η Πετρονάιτε αποχώρησε από την ομάδα, όχι όμως και η Αμερικανίδα Ρουθ Ράιλι. Μία από τις σπουδαιότερες αθλήτριες του παγκόσμιου μπάσκετ, η οποία ήρθε στην Ελλάδα το 2010 (τον Ιανουάριο) προκειμένου να αντικαταστήσει την Λατόγια Ντέιβις μετά τον σοβαρό τραυματισμό της (σπάσιμο) στο χέρι. Νούμερο 5 στο ντραφτ του WNBA τo 2001 και μέλος της Εθνικής ομάδας των Η.Π.Α που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004 στην Αθήνα, η Ρουθ Ράιλι μίλησε από τις Η.Π.Α όπου διαμένει πώς πήρε τότε την απόφαση να βρεθεί στα…μέρη μας και ν’ αγωνιστεί με τη φανέλα του Αθηναϊκού.

 

«Δεν ήταν δύσκολο για μένα να πάρω την απόφαση να αγωνιστώ στην Ευρώπη. Άλλωστε, τις περισσότερες φορές δεν έπαιζα ολόκληρη αγωνιστική σεζόν σ΄αυτήν. Απολάμβανα το ταξίδι και τη συνολική εμπειρία. Μάθαινα την κουλτούρα κάθε χώρας. Η Ελλάδα ήταν πάντα μία από τις αγαπημένες μου χώρες. Τόσο εγώ όσο και ο σύζυγός μου έχουμε υπέροχες αναμνήσεις. Το μπάσκετ ήταν για μένα ένα όχημα για να γνωρίσω τον κόσμο και η Ελλάδα είναι σίγουρα ένα από τα πιο υπέροχα μέρη του. Πίστευα ότι το να παίξω στην χώρα σας θα ήταν μια διασκεδαστική και συναρπαστική εμπειρία. Όταν λοιπόν ήρθε η πρόταση από τον Αθηναϊκό, ήμουν πολύ ενθουσιασμένη. Ειλικρινά, η συγκεκριμένη ομάδα είναι μία από τις αγαπημένες μου σε όλη μου την καριέρα. Θα πρέπει να “σκαλίσω” τη μνήμη μου για να θυμηθώ κάποιες συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Εκείνο που σίγουρα θυμάμαι από ‘κείνη την εποχή είναι ότι ήμασταν μια ξεχωριστή καταπληκτική ομάδα, τόσο μέσα όσο και έξω απ’ το γήπεδο. Ήταν πλήρης, ήμασταν δυνατές σε όλες τις θέσεις και με πολύ ταλέντο. Παίξαμε εξαιρετικά στους νοκ άουτ αγώνες. Επίσης, οι φίλαθλοί μας ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Έχω καταπληκτικές αναμνήσεις!».

 

Η Αμερικανίδα πρώην αθλήτρια, φυσικά θυμάται και την τότε συμπαίκτριά της, Δήμητρα Καλέντζου. «Φυσικά και θυμάμαι την Τούλα! Ήταν φοβερή παίκτρια. Θυμάμαι είχε ευστοχήσει σε μεγάλα σουτ, αλλά και σε βολές που μας είχαν δώσει τη δυνατότητα να κερδίσουμε κάποια παιχνίδια. Ήταν πολύ έξυπνη και εξαιρετικά ταλαντούχα».

 

Οι δυο αθλήτριες παρέμειναν συμπαίκτριες και την αγωνιστική περίοδο 2010-2011, μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα για την ομάδα ήταν λίγο διαφορετικά από την προηγούμενη χρονιά. Αν και ο Αθηναϊκός προκρίθηκε στα προημιτελικά της διοργάνωσης όπου αγωνίστηκε με αντίπαλο την Σαραγόσα την οποία απέκλεισε (53-53 το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, 74-62 του δεύτερου) παίρνοντας το εισιτήριο για τους ημιτελικούς όπου αντιμετώπισε την Ελιτζούρ Ράμλα, η χρονιά ήταν λίγο πιο δύσκολη. «Ήταν λίγο διαφορετική και πιο δύσκολη», λέει χαρακτηριστικά η Δήμητρα Καλέντζου. «Αν θυμάμαι καλά και το ελληνικό πρωτάθλημα ήταν λίγο πιο απαιτητικό κι από ένα σημείο και μετά είχε αρχίσει να βγαίνει η κούραση. Την χρονιά της κατάκτησης του EuroCup η ομάδα είχε σχεδιαστεί με τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει στους διπλούς αγώνες και τα συνεχή ταξίδια. Την αγωνιστική περίοδο 2010-2011 όμως τα πράγματα ήταν λίγο διαφορετικα. Πετύχαμε όμως να αγωνιστούμε στους ημιτελικούς».

 

Τον υψηλό βαθμό δυσκολίας που είχε η διατήρηση του τίτλου του 2010, επισήμανε και η Ρουθ Ράιλι. «Αγωνιστήκαμε μεν ξανά στην ίδια διοργάνωση, αλλά, ξέρετε, είναι πολύ δύσκολο για μια ομάδα να επαναλάβει την κατάκτηση ενός τίτλου. Υπήρχε μεγάλη πίεση και φυσικά πολλές δυνατές ομάδες στην Ευρώπη. Ο ανταγωνισμός ήταν πολύ πιο έντονος και απαιτητικός. Το γεγονός ότι είχαμε κατακτήσει τον τίτλο του EuroCup την προηγούμενη χρονιά δεν σήμαινε ότι θα το καταφέρναμε και την επόμενη. Η συγκέντρωση, η ικανότητα να εκτελείς το πλάνο και η προσήλωση της ομάδας σε αυτό είναι τα στοιχεία που απαιτούνται για να φτάσεις στην κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τίτλου. Αυτά ήταν και τα χαρακτηριστικά που διέκριναν την ομάδα του 2010», θα πει η Αμερικανίδα πρώην αθλήτρια.

 

Ένα όνειρο τρελό!

 

Σήμερα, 28 χρόνια μετά την τελευταία συμμετοχή του Παναθηναϊκού στην προημιτελική φάση της διοργάνωσης και 15 χρόνια από τη συμμετοχή του Αθηναϊκού, οι δυο ομάδες έχουν την ευκαιρία να γράψουν ένα νέο κεφάλαιο στη νεότερη Ιστορία του ελληνικού μπάσκετ Γυναικών.

 

«Εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στον Αθηναϊκό», λέει η Ρουθ Ράιλι στέλνοντας το μήνυμά της στην ομάδα με την οποία έζησε μία από τις σπουδαιότερες στιγμές στην αθλητική της καριέρα και προσθέτει. «Είναι ένας σύλλογος με μεγάλη παράδοση στο μπάσκετ γυναικών και με πολύ ισχυρή υποστήριξη από ολόκληρη την πόλη. Εύχομαι να απολαύσει τη συμμετοχή του στα προημιτελικά! Πιστεύω ότι έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο».

 

Όσο για την Δήμητρα Καλέντζου; Η ευχή της δεν είναι μόνον να δει τις δυο ομάδες να προκρίνονται στον ημιτελικό, αλλά, «σκέφτομαι πόσο μαγικό θα ήταν να βρεθούν μαζί στον τελικό! Ξέρω, ξέρω. Είναι πολύ δύσκολο. Τα πόδια μου πατάνε στη γη. Πραγματικά όμως θα ήταν καταπληκτικό. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω έναν τέτοιο διπλό τελικό. Έναν αγώνα στο Telekom Center Athens, κι έναν στο κλειστό γυμναστήριο Εργάνης, η οποία σίγουρα σε περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο θα φανεί πολύ μικρή για να χωρέσει τους φιλάθλους!».

 

Η ομάδα του Παναθηναϊκού την αγωνιστική περίοδο 1997-1998

 

Δήμητρα Καλέντζου, Δήμητρα Παπαμιχαήλ, Mabika Mwadi, Αγγελική Τσέρου, Αφέντρα Παπαδήμου, Χρυσοβαλάντη Τσομπανάκη, Παρθένα Νικολαΐδου, Tammy-Lynn Jenkins, Αναστασία Πομόνη, Ειρήνη Γεωργιάδου.

 

Προπονητής: Γιώργος Ζευγώλης

 

Η πορεία προς τους «8» του Κυπέλλου «Λιλιάνα Ρονκέτι»

 

Φάση των «16»

 

Τετάρτη 14/1/1998 Παναθηναϊκός-Ταρμπ 61-61

Τετάρτη 21/1/1998 Ταρμπ-Παναθηναϊκός 46-51

 

Προημιτελικά

 

Τετάρτη 11/2/1998 Gysev Ringa (Σοπρόν)-Παναθηναϊκός 75-63

Τετάρτη 18/2/1998 Παναθηναϊκός-Gysev Ringa (Σοπρόν) 57-72

 

*H Σοπρόν κατέκτησε τον τίτλο της Κυπελλούχου

 

Η ομάδα του Αθηναϊκού την αγωνιστική περίοδο 2010-2011

 

Δήμητρα Καλέντζου, Λολίτα Λύμουρα, Όλγα Χατζηνικολάου, Κατερίνα Σωτηρίου, Ζωή Κεχαγιά, Μαρίνα Κρες, Ruth Riley, Latoya Davis, Κατερίνα Ζόχοβα, Κατερίνα Χαλικιά, Αφροδίτη Κοσμά, Μαγδαληνή Καραμπατζάκη, Άνα Μπαλέτιτς, Νικόλ Σούλη, Γεωργία Βελούδου.

 

Προπονητής: Γιάννης Κτιστάκης

 

Η πορεία μέχρι την ημιτελική φάση του EuroCup

 

Γύρος των «8»

 

Πέμπτη 13/1/2011  Partizan Galenika-Sony Αθηναϊκός 66-60

Παρασκευή 20/1/2011 Sony Αθηναϊκός- Partizan Galenika 71-56

 

Προημιτελικά

 

Πέμπτη 3/2/2011 Mann Filter (Σαραγόσα)-Sony Αθηναϊκός 53-53

Πέμπτη 8/2/2011 Sony Αθηναϊκός- Mann Filter (Σαραγόσα) 74-62

 

Photos: ΙΝΤΙΜΕ Sports, Eurokinissi, προσωπικό αρχείο Δήμητρας Καλέντζου