Οι Έφηβοι της Νίκης Βόλου πήραν τίτλο σε πρωτάθλημα Ανδρών-Οι υπερπρωταθλητές της Β’ ΕΣΚΑΘ αναζήτησαν εμπειρίες και μπασκετικό ρυθμό

 

Ο Χρυσόστομος Τρίμμης γράφει στο e-magazine της ΕΟΚ:

  

Την ώρα που η ομάδα Ανδρών της Νίκης Βόλου προσπαθούσε να κάνει μία αξιόλογη πορεία στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, οι Έφηβοί της αλλά και ακόμη νεαρότεροι αθλητές προσπαθούσαν να βρουν τα πατήματά τους στον κόσμο της Β’ ΕΣΚΑ Θεσσαλίας Ανδρών, αντί ν’ αρκεστούν σε ένα περιορισμένο πρωτάθλημα Εφήβων. Ως μέλη της Νίκης Βόλου Κ23, όχι μόνο τα βρήκαν αλλά στο τέλος πανηγύρισαν και τον τίτλο των υπερπρωταθλητών, αφού αναδείχθηκαν πρώτοι στον όμιλό τους και επικράτησαν στον αγώνα με τον πρώτο του έτερου ομίλου Δαναό 2022.

 

Καθοδηγητής αυτών των παιδιών ήταν ο προπονητής Βασίλης Γιωτόπουλος, έχοντας υπάρξει αθλητής της Νίκης Βόλου και έχοντας επιστρέψει στην ομάδα που αγωνίστηκε στη Β’ Εθνική ως παίκτης στην τελευταία χειμερινή μεταγραφική περίοδο.

 

Ωστόσο έζησε την πορεία των παιδιών της Κ23 από την αρχή της όλης προσπάθειας, τονίζοντας ότι όλα βασίστηκαν στην ιδέα του καλοκαιριού για μείωση του μέσου όρου ηλικίας αλλά και για μια προσπάθεια ώστε οι νεαροί παίκτες να έχουν μπασκετικό ρυθμό, ακόμη και αν είναι μέλη της ομάδας Ανδρών.

 

«Οι Έφηβοι είχαν μόνο οκτώ αγώνες κάθε χρονιά στο πρόγραμμά τους. Επίσης θέλαμε να υπάρχει σύνδεση και με την πρώτη ομάδα, ώστε οι αθλητές της να έχουν ρυθμό και να δώσουμε και ευκαιρία στους Έφηβους να παίξουν εναντίον Ανδρών. Οι μεγαλύτεροι αθλητές μας ήταν 19 ετών παρά 23. Είχαμε δύο άτομα του 2004 και είχαμε και αθλητές γεννηθέντες του 2009. Κάθε εβδομάδα είχαμε και διαφορετική σύνθεση, αφού κάποια παιδιά είχαν και σχολικές υποχρεώσεις. Τελικά έπαιξαν 22 παιχνίδια πολλά περισσότερα από τα οκτώ» αναφέρει ο Βασίλης Γιωτόπουλος.

 

Ήταν ο στόχος η άνοδος; Όχι ακριβώς όπως φαίνεται. «Στην αρχή δεν ξεκινήσαμε για να βγούμε κατηγορία, αλλά για να παίξουν τα παιδιά» αναφέρει ο τεχνικός της Νίκης Βόλου Κ23. [Από εκεί και πέρα δουλεύαμε και αρκετά, παρά το ότι κάποια παιδιά έχουν υποχρεώσεις ενόψει Πανελληνίων Εξετάσεων. Καταφέραμε να είμαστε στο γήπεδο αν και κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Βέβαια το επίπεδο δεν είναι και τόσο  υψηλό στη Β’ ΕΣΚΑΘ, αλλά και τα παιδιά που είναι στο Παιδικό ή στο Εφηβικό δεν είχαν και τόση εμπειρία. Οπότε είναι επιτυχία γι’ αυτούς» σημειώνει.

 

Από την άλλη, υπάρχει σύνδεση ανάμεσα σε όλα τα τμήματα της ομάδας, με προσαρμογές στο πρόγραμμα βάσει και ηλικίας σε επίπεδο αρχών. «Για παράδειγμα, όταν λέμε ότι στο Ανδρικό θα στέλνουμε τους δεξιόχειρες αριστερά θα το πούμε και στο εφηβικό και στο παιδικό και στους Παμπαίδες. Το ίδιο επίσης για παράδειγμα όταν λέμε ότι θα πιέσουμε σε όλο το γήπεδο.

 

Έτσι ένα παιδί από το Παιδικό αν ξεχωρίζει μπορεί να κάνει προπόνηση με την ομάδα Ανδρών και να την ακολουθήσει γιατί το προπονητικό πρόγραμμα είναι ίδιο και οι αρχές ίδιες.

 

Δεν θα είναι σαν ξένος. Ακολουθούμε ένα παρόμοιο πρόγραμμα σε όλα τα τμήματα, αναλόγως και στην ηλικία» εξηγεί ο Βασίλης Γιωτόπουλος.

 

Για την επόμενη χρονιά, ο προπονητής των νεαρών «κυανόλευκων» υπογραμμίζει ότι αυτή θα είναι αρκετά διαφορετική, όχι μόνο λόγω κατηγορίας που θα αγωνίζεται η ομάδα «Ομάδες σαν τη δική μας έχουν ιδιαιτερότητες στην επαρχία. Στην Αθήνα ένα παιδί που παίζει πχ σε ομάδα Νέων έχει πολλές επιλογές για να συνεχίσει την εκπαιδευτική πορεία του σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα εκεί.

 

Εμείς αναγκαστικά κάθε χρόνο αναπληρώνουμε τα παιδιά που φεύγουν για σπουδές με νέους αθλητές. Τουλάχιστον τα 3/4 των αθλητών φεύγουν για άλλες πόλεις.

 

Συνεπώς, σ’ εμάς θα παίζουν πάντα οι αμέσως μικρότεροι και κάποια παιδιά 19-20 ετών που προέρχονται από το Ανδρικό, για να έχουν ρυθμό» σημειώνει και εξηγεί περαιτέρω: «Οπότε χαλάει η ομοιογένειά μας και η ομάδα δεν θα είναι ίδια. Θα προσπαθήσουμε όμως και πάλι και θα είναι κάπως καλύτερο και το επίπεδο των παιχνιδιών σε μεγαλύτερη κατηγορία (Α2 ΕΣΚΑΘ) και χωρίς να μας ενδιαφέρει και τόσο το αποτέλεσμα, θα πάμε για να πάρουν ακόμη περισσότερες εμπειρίες τα παιδιά που είναι πιο νέα».

 

Ο ίδιος πάντως δείχνει ικανοποιημένος από την πορεία των αθλητών του τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. «Αυτά τα παιδιά που είχαμε ως Έφηβους προπονούνταν συχνά με το τμήμα Ανδρών. Όταν προπονείσαι με καλύτερους αθλητές γίνεσαι και καλύτερος. Επίσης ήμουν κι εγώ στο γήπεδο ως αθλητής, οπότε μπορούσα να τους κατευθύνω στο γήπεδο» καταλήγει.

 

*Ευχαριστούμε τον Μιχάλη Τσιντσίνη και τους Techitserious για την παραχώρηση φωτογραφικού υλικού