Καντζούρης: «Μόνο κερδοφόρο το ταξίδι μου ως προπονητής της Εθνικής Εφήβων»

Ο προπονητής της Εθνικής Εφήβων, Ηλίας Καντζούρης, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο ριπλέι» με τον Αργύρη Παγαρτάνη και το Δημήτρη Μελίσση. Αναλυτικά είπε:

 

Για το τι αποκόμισε απ’ την εμπειρία τού να προπονεί την Εθνική Εφήβων:

 

«Είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ με καταπληκτικούς συνεργάτες, κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Από την άλλη, είδα και τα νέα παιδιά που αποτελούν το αύριο του ελληνικού μπάσκετ σε αυτήν την ηλικία. Πήρα μια πάρα πολύ καλή «γεύση» του πού βρισκόμαστε, ποια είναι η «δεξαμενή» των παιδιών, ενώ είδα παράλληλα και το τι συμβαίνει στις άλλες χώρες. Μόνο κερδοφόρο ήταν το ταξίδι αυτό για μένα προσωπικά».

 

Για το πώς αντιδρά ένας προπονητής όταν αλλάζουν τα πλάνα του με έναν τραυματισμό κομβικού παίκτη:

 

«Όλα αυτά είναι μέσα στη ζωή ενός προπονητή και μιας ομάδος. Το κακό σ’ ένα πανευρωπαϊκό που παίζεις το ένα παιχνίδι μετά το άλλο σε 24 ώρες, είναι ότι έχεις πολύ μικρό χρονικά περιθώρια και όταν μια ομάδα είναι στημένη έχοντας συγκεκριμένες αρχές και σταθερές, δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο το να μπορέσεις να προσαρμοστείς, ν’ αντιδράσεις και να ξαναβρεθούν οι ισορροπίες. Η ιεραρχία μιας ομάδος «χτίζεται» την περίοδο της προετοιμασίας. Όταν έχεις 24 ώρες για να μπορέσεις να ξαναβάλεις κάποια πράγματα απ’ την αρχή δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο. Από την άλλη, δε μπορώ να παραγνωρίσω τη μεγάλη προσπάθεια που έκαναν τα παιδιά και για να καλύψουν την απουσία του Αλέξανδρου (σ.σ. Σαμοντούροβ) και να προσπαθήσουν να δώσουν ό,τι έχει ο καθένας».

 

Για τις εντυπώσεις του απ’ το Eurobasket U18:

 

«Θεωρώ ότι βιώνουμε γενικότερα μια μεγάλη κρίση στο κομμάτι της παραγωγικής διαδικασίας. Η ιστορία με τον κορωνοϊό επιδείνωσε την κατάσταση. Υπήρχαν παιδιά που έμειναν 2 χρόνια χωρίς να δουλευτούν όπως έπρεπε, δεν έπαιξαν παιχνίδια. Από την άλλη, σ’ αυτήν την ηλικία που είναι πάρα πολύ ευαίσθητη ώστε κάποια παιδιά να βάλουν τις σωστές βάσεις, το να μείνεις 1.5-2 χρόνια έτσι είναι μεγάλο πλήγμα. Στο τεχνικό κομμάτι, σίγουρα υπάρχουν αρκετές ελλείψεις. Στο κομμάτι της αθλητικότητας και του σουτ θεωρώ ότι έχουν επίσης ελλείψεις. Για ‘μένα, το σημαντικότερο έχει να κάνει με το πόσα παιδιά απ’ αυτά μπορούμε να τα βάλουμε στο σωστό δρόμο με το σωστό μεράκι και την αγνή αγάπη για το άθλημα, να μην υπάρχουν προσωπικές ατζέντες και να μπορέσουν σωστά, βήμα-βήμα, με την κατάλληλη υπομονή να δημιουργηθούν ξανά γενιές και μια «δεξαμενή» παιδιών, μέσω της οποίας θα μπορέσουμε ν’ «αντλήσουμε» τους αυριανούς παίκτες».