Κουλιάς: «Τα παιδιά αποκτούν μεράκι για το μπάσκετ»

Ο προπονητής του ΣΚ Ιερισσός (ΕΚΑΣΧ) Κώστας Κουλιάς μίλησε στην εκπομπή «Τα παιδία παίζει» με τον Αργύρη Παγαρτάνη. Αναλυτικά είπε:

 

Για τον ΣΚ Ιερισσός:

 

«Είμαστε σύλλογος αποκλειστικά για το μπάσκετ και ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1999, καθώς μέχρι τότε αποτελούσε ένα τμήμα του ΜΓΣ Άκανθος, ο οποίος είχε τμήματα ποδοσφαίρου, σκάκι και άλλων αθλημάτων. Αποχωριστήκαμε για την πιο εύρυθμη λειτουργία του συλλόγου, έγινε μια νέα διοίκηση και αυτό πραγματικά φάνηκε ότι έδωσε ώθηση στο σύλλογο, γιατί οι υποχρεώσεις είναι πάρα πολλές πια. Απορροφηθήκαμε στο άθλημα του μπάσκετ και αγκαλιάσαμε τα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, με μια διοίκηση που έκανε μια σημαντική προσπάθεια εδώ και 22 χρόνια. Τραβήξαμε σε σχέση με τον πληθυσμό της περιοχής και του χωριού μας μπόλικα παιδιά που απέκτησαν κι αυτά τις εμπειρίες του. Αυτό μας άρεσε και μας έδωσε δύναμη για να συνεχίσουμε».

 

Για το πώς ανέλαβε τα τμήματα κοριτσιών:

 

«Στο ξεκίνημά της η ακαδημία απασχολούσε αγόρια. Στην πορεία, με την προτροπή παραγόντων της ομάδας, του προέδρου, του προπονητή των αγοριών και τα λοιπά, μου ανατέθηκε ν’ αναλάβω τα τμήματα των κοριτσιών και να κατεβούμε για πρώτη φορά σε πρωταθλήματα. Η εξέλιξη ήταν πολύ καλή, οπότε μετά απορροφήθηκα μόνο στα τμήματα των κοριτσιών. Η ομάδα στα χρόνια της αυτόνομης λειτουργίας της έχει κατακτήσει πάνω από τα μισά πρωταθλήματα στην Ένωση της ΕΚΑΣΧ στις αναπτυξιακές κατηγορίες των κοριτσιών. Αυτοσκοπός μας, πάντως, δεν είναι σε καμία περίπτωση οι τίτλοι».

 

Για το αν βοήθησε τα κορίτσια η συμμετοχής της ομάδας στην Α2:

 

«Σίγουρα βοήθησε και θα βοηθούσε πολύ περισσότερο αν δεν ήταν τα χρόνια της πανδημίας, όπου και η είσοδος γινόταν μόνο για εμβολιασμένους, άρα ήταν μικρότερη η συμμετοχή απ’ ό,τι σε κανονικές συνθήκες. Αυτό δε μας βόλεψε, δεν έδωσε την ώθηση που θα μπορούσε να δώσει υπό κανονικές συνθήκες. Ωστόσο, ενδιαφέρον υπάρχει και εκείνο που βλέπω εγώ είναι ότι τα παιδιά που έρχονται κάνουν ένα ξεκίνημα, αποκτούν ένα μεράκι, οπότε το ζουν και το ευχαριστιούνται. Εγώ θέλω τα παιδιά να έρχονται, να ξεσκάνε, να περνούν ωραία, να κάνουν την καλή παρέα τους και να μπορέσω εγώ όσες γνώσεις και μεράκι έχω να το μεταφέρω εκεί και να ικανοποιηθώ απ’ αυτό. Βλέπω πρώτων ότι το δικό μου μεράκι και συντηρείται και ανεβαίνει και δεύτερον ότι το μπάσκετ είναι ένα άθλημα τόσο ευχάριστο και εξελισσόμενο που δε μπορείς ποτέ να πεις ότι έφτασες στο ταβάνι σου».