Ρετρό: Δόξα Ρετζικίου 2009-2010-«Η μεταβατική χρονιά και η αρχή της φιλοδοξίας»-Φωτορεπορτάζ

Μέχρι τότε η Δόξα Ρετζικίου ήταν μια ομάδα με σταθερούς παίκτες μιας παρέας που άλλαζε συνήθως 2-3 νεαρούς κάθε χρονιά και τερμάτιζε εύκολα στις πρώτες 5-6 θέσεις της Β΄ ΕΚΑΣΘ ανδρών. Η δυναμική αγωνιστικά υπήρχε για μια άνοδο, έλειπε λίγο το κίνητρο και η θέληση.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα των Μαχητών Πειραματικού Πεύκων, «στους παλιούς Ρετζικιώτες ( Δεμίρη, Συμεωνίδη, Αλβανό, Κωτίδη και Χατζηαποστολίδη) προστέθηκαν οι αδελφοί Σουρμελίδη και αρκετοί ταλαντούχοι δανεικοί και είπαμε ότι θα στοχεύσουμε πάλι την πρώτη πεντάδα. Τους στόχους και τη χρονιά μας την άλλαξε ένας άνθρωπος που μας μετέδωσε φιλοδοξία και πνεύμα νικητή. Ο μόνος που πίστευε το 2009 ότι η ομάδα μπορεί να φτάσει εύκολα Β Εθνική, ήταν ο Παναγιώτης Χατζηνικολάου. Ερχόμενος από ψηλότερες κατηγορίες (Β Εθνική και Α2) μας ανέβασε αγωνιστικά αλλά λειτούργησε και ως η φωνή της φιλοδοξίας για την ομάδα για αρκετά χρόνια.

Το ξεκίνημα εφιαλτικό. Ηττα, ήττα, νίκη, ήττα, νίκη, ήττα. Όταν φτάσαμε το 2-4 είπαμε κάτι να αλλάξουμε. Όχι ότι και τότε είχαμε στο μυαλό μας την άνοδο αλλά πιστεύαμε ότι μπορούσαμε καλύτερα. Κάνουμε ραντεβού με τον τότε προπονητή και του εξηγούμε την κατάσταση και την αλλαγή που θα κάναμε. Ανθρωπος καλός και πράος μας ευχαριστεί και μας λέει κάτι που ακόμα θυμόμαστε : "Καλά το σκέφτεστε για μια αλλαγή αλλά δεν νομίζω ότι η ομάδα μπορεί πολύ καλύτερα". Ευτυχώς για όλους είχε πολύ άδικο.

Νέος προπονητής ο Ρούλης Καραγιαννίδης. 4-5  βασικές αρχές και καλή επαφή με τους παίκτες και η ομάδα μεταμορφώθηκε. Γίναμε από ομάδα στη μέση πλεον  διεκδικητές μαζί με Ελπίδα Αμπελοκήπων, Μαχητές Πεύκων και ΑΚΕΤΣ. Η ομάδα όμως απέκτησε χαρακτήρα και έκανε μεγάλες εμφανίσεις και πήρε όλα τα ντέρμπυ. Τελείωσε το πρωτάθλημα με 21 νίκες και 5 ήττες και κέρδισε την άνοδο ως 2η μετά την Ελπίδα Αμπελοκήπων. Δηλαδή μετά την αλλαγή χάσαμε μόνο ένα παιχνίδι.

Χαρακτηριστική ήταν η αγωνιστική αντιπαλότητα με τους Μαχητές Πεύκων του Ακη Κοτανίδη που είχε φτιάξει μια πολύ δυνατή ομάδα. Μετά τη νίκη μας στο δεύτερο γύρο και την επικείμενη δικη μας άνοδο στην Α ΕΚΑΣΘ "κλείδωσε" και η συγχώνευση, αρχικά ακαδημιών και μετά και ανδρικών τμημάτων . Δεν υπήρχε λόγος να υπάρχουν 2 ομάδες σε μια τόσο μικρή περιοχή.

Things to remember

Το buzzer beater του Συμεωνίδη στο ματς με τον ΑΚΕΤΣ στο Ασβεστοχώρι

Οι 2/2 βολές νίκης του Γιώργου Σουρμελίδη στο εκτός έδρας ματς με την Ελπίδα Αμπελοκήπων

Το επινίκιο γλέντι σε μπουάτ στην Πολίχνη και τον Ρούλη Καραγιαννίδη να τραγουδάει "Το ένα τ' άλογο να είναι άσπρο..."

Respect

Η ομάδα μετά από εκείνη τη χρονιά άλλαξε τελείως επίπεδο. Οι πιο πολλές ομάδες από Β ΕΚΑΣΘ και κάτω είναι κυρίως παρέες. Εμείς με την άνοδο χαλάσαμε αναπόφευκτα εκείνη την ωραία παρέα. Respect λοιπόν για όλα εκείνα τα παιδιά της ομάδας που ενώ ήξεραν ότι δύσκολα θα μπορούσαν να είναι στην ομάδα της Α ΕΚΑΣΘ έκαναν τα πάντα για να πετύχει η ομάδα.

Ρόστερ: Παναγιώτης Χατζηνικολάου, Δημήτρης Σουρμελίδης, Απόστολος Συμεωνίδης, Παναγιώτης Κοσμίδης, Πέτρος Τασόπουλος, Γιάννης Αργύρας, Νίκος Μάλτος, Παναγιώτης Κωτίδης, Τάσος Αλβανός, Στέφανος Δεμίρης, Γιώργος Σουρμελίδης, Μπάμπης Χατζηαθανασίου Βαλάντης Ευλαμπίδης, Παναγιώτης Χατζηαποστολίδης.

Προπονητής: Ρούλης Καραγιαννίδης (7η αγωνιστική-τέλος).

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια