Πως ξεκίνησε η
ενασχόληση σου με το μπάσκετ;
«Αρχικά ξεκίνησα με το ποδόσφαιρο επειδή πήγαινε και ο
αδερφός μου στην ηλικία των επτά χρονών. Μετά από έξι μήνες, όμως,
συνειδητοποίησα ότι δεν μου ταίριαζε και δεν μου άρεσε όπως του αδερφού μου.
Έτσι είπα στους γονείς μου να αρχίσω μπάσκετ. Μου άρεσε περισσότερο και έτσι σε
ηλικία οκτώ χρονών ξεκίνησα μπάσκετ στον Άρη."
Μέχρι στιγμής,
όπως φάνηκε, είχατε εύκολα παιχνίδια στο πρωτάθλημα. Από αυτή την εβδομάδα
ξεκινούν τα λεγόμενα ντέρμπι. Είστε έτοιμοι για αυτά;
«Κάθε παιχνίδι είναι διαφορετικό. Τώρα που ξεκινάνε τα
ντέρμπι δεν υπάρχει κανένας φόβος ή δισταγμός από εμάς. Δουλεύουμε σκληρά
καθημερινώς και το μόνο που μένει είναι να δείξουμε τι κάνουμε στις προπονήσεις».
Σε έχει βοηθήσει
καθόλου τόσο αγωνιστικά όσο και στο να έχεις περισσότερη αυτοπεποίθηση η
συμμετοχή σου στο εφηβικό τμήμα;
«Το μόνο που μου δίνει η συμμετοχή μου στο εφηβικό είναι
πλεονεκτήματα. Στους έφηβους υπάρχουν μεγαλύτερα κορμιά, μεγαλύτερη δύναμη,
περισσότερη ταχύτητα, διαφορετική νοοτροπία. Και μόνο οι προπονήσεις στο
εφηβικό τμήμα με κάνουν αγωνιστικά καλύτερο και μου ανεβάζει τη ψυχολογία».
Σε ποιους τομείς
θεωρείς πως υπερτερεί και σε ποιους υστερεί η ομάδα του παιδικού;
«Η ομάδα υπερτερεί και στον επιθετικό αλλά και στον
αμυντικό τομέα. Έχουμε ψηλή ομάδα, αλλά το πιο βασικό είναι η χημεία που
υπάρχει, η οποία μπορεί να καλύψει κάθε μειονέκτημα. Όσο για τους τομείς που
υστερεί, δεν μπορώ να βρω κάποιον. Αν υπάρχει, όμως, μπορούμε να το διορθώσουμε
σκύβοντας το κεφάλι και δουλεύοντας καθημερινά για το καλύτερο αποτέλεσμα».
Γενικότερα
δείχνεις να είσαι ένα πολύ ήρεμο άτομο. Έχει τύχει ποτέ μέσα σε παιχνίδι ή
προπόνηση κάτι που να σε φέρει στα όρια σου και να ξεσπάσεις;
«Γενικά δεν θυμώνω εύκολα, προσπαθώ να κρατώ τον θυμό μου
μέσα μου. Κάτι συγκεκριμένο που να έχει γίνει και να με νευριάσει, δεν έχει
συμβεί, αλλά αυτό που με στεναχωρεί είναι, όταν χάνει η ομάδα μου».
0 Σχόλια