Η Εβίνα Μάλτση μιλά για όλους και για όλα στο womensports.gr-Αναδημοσίευση της εκπληκτικής συνέντευξης

Τον χαρακτήρα της δεν μπορείς να τον παρακάμψεις. Το χιούμορ της δεν μπορείς να το παρεξηγήσεις. Την εξυπνάδα της δεν μπορείς να την παραβλέψεις. Όλα αυτά τα... δεν, μπορείς όμως να τα προσθέσεις στο ταλέντο. Και έχεις το αποτέλεσμα. Εβίνα Μάλτση.

Αυτή ήταν η αίσθηση που άφησε στο womensports.gr όταν τη συνάντησε για να εξασφαλίσει κάποιες δηλώσεις για την απουσία της από την Εθνική φέτος. Δεν μπορέσαμε όμως να μείνουμε εκεί... Η Εβίνα αποκάλυψε τους λόγους που το "σώμα" της δεν είναι στην πεντάδα της γαλανόλευκης, αλλά η ψυχή και το μυαλό της είναι πάντα στην "αγαπημένη της ομάδα". Μίλησε ακόμη για την πορεία της στο εξωτερικό, συμβούλευσε τα νέα παιδιά τι πρέπει να κάνουν, ενώ δεν παρέλειψε να θίξει και τα κακώς κείμενα ενός γυναικείου μπάσκετ που στην Ελλάδα αργοπεθαίνει και μαζί τα όνειρα των μικρών φίλων του...

-Η αλήθεια είναι ότι στενοχώρησες πολλούς φίλους του γυναικείου μπάσκετ με την απουσία σου από την Εθνική. Τι ήταν αυτό που σε κράτησε μακριά από την "αγαπημένη σου ομάδα" (όπως την έχεις χαρακτηρίσει στο παρελθόν)

«Ο λόγος που δεν αγωνίζομαι φέτος είναι καθαρά θέμα ξεκούρασης και κυρίως γιατί κυρίως οι ημερομηνίες δεν βγαίνουν. Δηλαδή αν αυτός ο προκριματικός κύκλος είχε πέσει τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο, θα ήμουν σίγουρα παρούσα, αν είχα κληθεί από την Εθνική ομάδα.

Απλά ξεκίνησαν προετοιμασία τον Μάιο, όπως είναι φυσιολογικό, για να ξεκινήσουν τους αγώνες 14 Ιουνίου, ενώ εγώ τελείωσα τις υποχρεώσεις με την ομάδα μου αρχές Μαΐου, και η κόπωση ήταν πολύ μεγάλη. Ένιωθα πολύ έντονα την ανάγκη να ξεκουραστώ.

Η Εθνική είναι η αγαπημένη μου ομάδα και θέλω πάντα να συμμετέχω 100%. Όμως 100% αυτήν την περίοδο δεν είμαι και δεν θα ήθελα να κατέβω μόνο και μόνο για να κατέβω. Δεν απέχω από την Εθνική, είμαι εδώ».

-Σου θυμίζω ότι πρόσφατα η επίσημη ιστοσελίδα της Fiba χαρακτήρισε την Εθνική μας ως Maltsi-less greek national team.

«Δεν νομίζω ότι είναι πρόβλημα. Επειδή δεν θα παίξω όχι για κανένα άλλο θέμα. Θα μπορούσε να ήταν χ-less national team».

-Θεωρείς ότι είναι μια εποχή που κλείνει;

«Αν με ρωτάς αν αποσύρομαι από την Εθνική ομάδα... Όχι δεν αποσύρομαι, είμαι εδώ, είμαι κοντά τους, όπως και θα είμαι κάθε φορά που θα μπορώ. Ειδικά στα νέα παιδιά έχω δώσει το ελεύθερο να ζητήσουν τη βοήθεια μου αν χρειαστούν. Όσο μπορώ θα είμαι στα νέα παιδιά κοντά, όπως και σε όποιον ζητήσει τη βοήθεια μου.

Η Εθνική, αυτή η ομάδα, έχει χτιστεί και γύρω από σένα. Μάλιστα, πολλοί υποστηρικτές της Εθνικής μας σε είχαν ταυτίσει με τον άνθρωπο της τελευταίας στιγμής. Δηλαδή αυτόν που θα πάρει τη μπάλα και θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά όταν χρειαστεί.

Οι αθλητές έρχονται και παρέρχονται. Οι ομάδες, και κυρίως οι Εθνικές ομάδες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν και μετά τους αθλητές και τους προπονητές. Η ομάδα θα είναι πάντα ομάδα και το αποτέλεσμα είναι πάντα αποτέλεσμα του συνόλου. Αν τώρα, θεωρητικά λείπει ο leader, που δεν το πιστεύω, η Εθνική μας έχει μέσα αξιόλογες παίκτριες σαν την Τούλα Καλέντζου, η οποία είναι η ικανή να πάρει αυτόν τον ρόλο.

Ένας καλός αθλητής βγαίνει μέσα από μία καλή ομάδα. Μην ξεχνάς ότι μέχρι πριν πάρουμε την πέμπτη θέση στο πανευρωπαϊκό δεν ήμασταν καλή ομάδα, σύμφωνα με τους άλλους. Όλες παίξαμε για την Εθνική επειδή το θέλαμε και θέλαμε να πάει μπροστά. Θυσιάσαμε πολλά.

Σίγουρα το πανευρωπαϊκό του 09 ήταν σημαντικό, μας έμαθε όλη η Ευρώπη, καταφέραμε κάτι ακατόρθωτο. Τελείωσε όμως, ενώ δεν άλλαξε έκτοτε κάτι. Ούτε η ομάδα, ούτε τα πρόσωπα, ούτε τίποτα».

-Για εσάς; Άλλαξε κάτι;

«Πέρα από τη δόξα και την αναγνώριση που δικαιωματικά πήραμε δεν άλλαξε κάτι άλλο».

-Εσύ πήρες κάτι σαν παίκτρια; Εξαργύρωσες την επιτυχία της Εθνικής;

«Σαφώς, αλλά σου θυμίζω ότι εγώ είχα ήδη υπογράψει πριν το 09 εκεί που πήγα μετά την επιτυχία. Θεωρώ ότι η πορεία μου θα ήταν αυτή που είναι ακόμη και αν δεν είχε έλθει η επιτυχία του 09.

Σαν Εθνική ομάδα είναι αυτό που σε ξεχωρίζει. Δεν μπορώ να σου πω αν… αν… αν… Σίγουρα μας αντιμετωπίζουν διαφορετικά, αλλά σαν εθνική ομάδα».

-Θα σε δούμε αν προκριθούν τα κορίτσια; Θα σε δούμε σε μεταγενέστερη φάση;

«Δεν ξέρω κατ' αρχήν αν κληθώ στην ομάδα. Αν κληθώ, πολύ σημαντικό είναι να υπάρχει υγεία. Δεν το αποκλείω, αλλά δεν μπορώ να πω σίγουρα γιατί είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων. Όπως και φέτος, δεν είχα σκοπό να μην αγωνιστώ, αλλά η κόπωση αποφάσισε για μένα. Ψυχολογικά ήθελα ένα break. Ήθελα να δώσω στο σώμα μου λίγη ξεκούραση. Όχι τόσο από το μπάσκετ, σαν μπάσκετ, γιατί κάνω πράγματα, αλλά περισσότερο από τις υποχρεώσεις ενός πρωταθλήματος που απαιτεί το μάξιμουμ».

-Αλέκος Δάγλας

«Του εύχομαι καλή επιτυχία, Είναι ένας άνθρωπος που, αν και δεν έχω συνεργαστεί μαζί του, έχει όραμα και διάθεση, και αυτό έχει σημασία. Είναι πολύ θετικός και πιστεύω ότι θα βοηθήσει την Εθνική μας. Δεν ήρθε με σκοπό να ανατρέψει τα πάντα και να ξεκινήσει από το μηδέν. Γιατί και το χρονικό σημείο ήταν τέτοιο που δεν του το επέτρεπε, αλλά και σεβάστηκε κάποια κομμάτια της ομάδας. Σίγουρα θα βάλει κάποιες πινελιές. Σε βάθος χρόνου θα φτιάξει πράγματα. Του εύχομαι καλή επιτυχία».

-Κάνε μου έναν απολογισμό της χρονιάς...

«Ήταν καλή γιατί δεν είχα τραυματισμούς. Ήταν όμως πολύ δύσκολη λόγω όγκου προπονήσεων και αγώνων, τόσο στο εγχώριο πρωτάθλημα όσο και στο ευρωπαϊκό. Το πολωνικό πρωτάθλημα είναι πολύ ανταγωνιστικό. Δηλαδή δεν παίζαμε κόντρα σε ομάδες που δεν είχαν σημασία ή δεν αποτελούσαν απειλή. Παίζαμε παράλληλα Ευρωλίγκα.. Οι απαιτήσεις ήταν πολύ μεγάλες».

-Δεν σας βγήκαν όμως οι στόχοι...

«Δεν μας βγήκε τίποτα. Αν και θα έλεγα ότι εκ των υστέρων ότι η δεύτερη θέση είναι πολύ καλή θέση. Γιατί εκ των υστέρων, το τονίζω, δεν ήμασταν τόσο καλοί όσο οι πρώτοι. Σίγουρα, πέρσι τέτοια εποχή όταν κάναμε μεταγραφές, βάλαμε στόχο το πρωτάθλημα. Αλλά, εμπειρικά, με βάση τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των ομάδων, δίκαια λάβαμε τη δεύτερη θέση».

-Στην Ευρώπη...;

«Στην Ευρώπη δεν πηγαίναμε για κάτι καλύτερο. Οι ομάδες ήταν πολύ δυνατές και το επίπεδο πολύ υψηλό».

-Υψηλό το επίπεδο... αλλά η πρωταθλήτρια χρεοκόπησε;

«Είναι πολύ δύσκολη η εποχή. Η οικονομική κρίση είναι τεράστια. Η Ισπανία είναι ο δεύτερος μεγάλος πονοκέφαλος αυτή τη στιγμή για την Ευρώπη και "έσκασε". Δεν μου κάνει εντύπωση. Αν και δεν το περίμενα... δεν με εκπλήσσει».

-Ποια είναι η άποψη σου για το "υλικό" στις μικρές ηλικίες;

«Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι δύσκολη. Τα μηνύματα που λαμβάνω δεν είναι ευχάριστα. Αν αναλογιστεί ότι και οι απαιτήσεις εκτός μπάσκετ είναι μεγάλες για μία νεαρή αθλήτρια τότε το μέλλον δεν είναι και τόσο ευοίωνο. Οι εποχές έχουν αλλάξει και μαζί τους και οι προτεραιότητες για τα νέα παιδιά».

-Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, ΝΒΑ, Τσεχία, Πολωνία και τώρα Τουρκία. Που σταματά αυτό το ταξίδι;

«Δεν ξέρω...»

-Που θες;

«Δεν θέλω (γέλια). Αλλά σίγουρα κάποια στιγμή θα σταματήσει και οριστικά και σύντομα. Αλλά δεν θέλω».

-Δεν έχεις σκεφτεί;

«Πριν από δύο χρόνια αν μου έκανες αυτήν την ερώτηση θα σου έλεγα ότι θέλω να γυρίσω στην Ελλάδα και να τελειώσω την καριέρα μου εκεί. Αλλά η κατάσταση ανέτρεψε τα σχέδια μου. Δεν μπορώ να γυρίσω πια στην Ελλάδα. Πλέον όλες οι ομάδες έχουν πολλά προβλήματα. Ακόμη και ο Αθηναϊκός που είναι ένα πρότυπο ομάδας, στην οποία θα ήθελα να ήμουν μέλος του σ’ αυτό το ταξίδι που κάνει, μπορεί τη νέα χρονιά να έχει προβλήματα. Για ποιο λόγο να γυρίσω στην Ελλάδα;»

-Η Τουρκία επομένως είναι ένα νέο κεφάλαιο για σένα;

«Όχι είναι η συνέχεια μου...»

-Ποια χρονιά έχει μείνει στη μνήμη;

«Το 2009. Αυτή η χρονιά τα είχε όλα. Και η επιτυχία της Εθνικής έπαιξε ρόλο».

-Το ΝΒΑ;

«Αναμφισβήτητα. Πολύ μεγάλη εμπειρία. Ήταν ένα όνειρο ζωής και πραγματοποιήθηκε.  Έζησα έναν κόσμο θαυμαστό. Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερή που το έζησα και άλλαξε όλη η οπτική μου».

-Ποια ήταν η χρονιά που κατάλαβες ότι μεγάλωσες απότομα;

«Πέρσι. Ήταν πολύ δύσκολη χρονιά, άθροισμα πολλών πραγμάτων. Τραυματίστηκα δύο φορές, έχασα πολλές αγωνιστικές, είχα προσωπικά και οικογενειακά θέματα. Η πορεία μου με την Εθνική. Με όλα αυτά συνειδητοποίησα ορισμένα πράγματα.

Πέρσι ήταν που έφυγε και ο Μίχας από την Εθνική και μας ρωτούσαν όλοι αν θα σταματήσουμε, τι θα κάνουμε. Είχα και ένα οικογενειακό θέμα. Αυτά όλα με επηρέασαν. Συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Μπορεί να μην είναι τώρα αλλά θα τελειώσουν».

-Στο παιχνίδι σου σε επηρέασε;

«Ναι έγινε πιο βαρύ... και δεν μου πάει αυτό (γέλια...)».

-Μιλώντας πρόσφατα στο ws ο Τζώρτζης Δικαιουλάκος είχε αποκαλύψει ότι σου είχε κάνει πρόταση να παίξεις στην Φενέρμπαχτσε, αλλά ο σύλλογος σου είχε διαφορετική άποψη. Ήταν κάτι που ήθελες αλλά δεν σου "βγήκε";

«Κάθε αθλητής θα ήθελε να παίξει στη Φενερμπαχτσε ή σε κάθε ομάδα που πρωταγωνιστεί στην Ευρωλίγκα. Υπήρχε πράγματι ένα πρόβλημα με τα διοικητικά του σωματείου και έτσι δεν είπα ναι».

-Μετά από 8 χρόνια καριέρας στο εξωτερικό τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά;

«Να φύγουν. Να είμαστε ειλικρινείς. Η πρώτη κουβέντα που έχω να πω είναι το κάθε παιδί να δουλέψει πολύ σκληρά και ότι όνειρο έχει να μην το εγκαταλείψει ποτέ. Όποιο και να είναι αυτό. Να το κυνηγήσει. Σίγουρα απαιτείται τύχη. Σίγουρα πρέπει να έλθουν έτσι οι συγκυρίες και το κατάλληλο timing για να πετύχει τα όνειρα του, αλλά και να μην έρθουν όλα όπως τα θέλει να μην εγκαταλείψει ποτέ τα όνειρα του.

Να δουλέψει σκληρά. Σκληρά με το κεφάλι κάτω. Στον αθλητισμό μετράει το αποτέλεσμα και γι' αυτό πρέπει να δουλέψουν σκληρά τα νέα παιδιά.

Μπορεί τα πράγματα στο εξωτερικό να μην είναι όπως ήταν πριν από δέκα χρόνια, καθώς η οικονομική κρίση έχει συρρικνώσει πολύ την αγορά, αλλά υπάρχουν οι υποδομές, η οργάνωση και τα οικονομικά μέσα να βοηθηθούν για το καλύτερο τα νέα παιδιά».

-Σε παλαιότερη συνέντευξη σου είχες επικρίνει τον ερασιτεχνισμό στο ελληνικό γυναικείο μπάσκετ. Η σεζόν που μας πέρασε ήταν επεισοδιακή, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Θεωρείς ότι ήταν η φυσική κατάληξη ερασιτεχνικών επιλογών; Μπορεί να ανατραπεί αυτή η κατάσταση ακόμη και με περιορισμένους πόρους;

«Όπου και να συναντάται ο ερασιτεχνισμός είναι ένα μεγάλο "στοπ". Πόσο μάλλον στον αθλητισμό. Ακόμη και αν υπήρχαν πολλά λεφτά, εάν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που θα έκαναν σωστή διαχείριση του budget τότε τα πράγματα θα ήταν δύσκολα. Ο ερασιτεχνισμός έχει "σκοτώσει" σίγουρα το ελληνικό γυναικείο μπάσκετ, αν και βλέπω ότι και στο αντρικό τα πράγματα είναι δύσκολα.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να κάνει πολλά, αλλά δεν υπάρχει υπομονή. Το μεγάλο αποτέλεσμα δεν έρχεται μέσα σε μία χρονιά. Σαν πυροτέχνημα. Υπάρχουν όμως καλά δείγματα δουλειάς. Πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά. Ακόμη και Ευρωλίγκα. Πάρε παράδειγμα τον Αθηναϊκό...»

-Και τώρα οι διοικήσεις λένε όχι στις ξένες. Συμφωνείς;

«Ούτε συμφωνώ ούτε διαφωνώ. Προτιμώ να μην φέρουν ξένες από το να τις φέρνουν και να μην τις πληρώνουν και να έχει η Ελλάδα τόσο κακό όνομα έξω. Οι Ελληνίδες παράλληλα είναι απλήρωτες. Πιστεύω ότι σ' αυτά που αποφασίζονται πρέπει οι διοικήσεις να είναι συνεπείς. Όποιος δεν μπορεί να φέρει ξένες μπορεί να καλύψει από το εγχώριο υλικό τις ανάγκες του. Ας δουλέψει το σωματείο με τις υποδομές του. Ας προσπαθήσει να βγάλει 2-3 παιδιά σε θέσεις που χρειάζεται. Δεν γνωρίζω από τα διοικητικά, αλλά πολλά σωματεία πρέπει να διαχειριστούν καλύτερα τα χρήματα τους».

-Εάν ήσουν υπεύθυνη της Ομοσπονδίας για το γυναικείο μπάσκετ στην Ελλάδα, ποια θα ήταν η πρώτη σου απόφαση και ποιο θα ήταν το σχέδιο πάνω στο οποίο θα δούλευες;

«Δεν ξέρω να σου απαντήσω σε αυτό γιατί δεν γνωρίζω τόσο άμεσα τα προβλήματα στην Ελλάδα. Θα δούλευα όμως πολύ με τις υποδομές. Να δώσουμε ερέθισμα στα μικρά παιδιά. Για παράδειγμα, στην Εθνική... τα χρόνια περνούν, εγώ είμαι 34 χρόνων, εάν δεν σταματούσα φέτος θα σταματούσα, ας πούμε, του χρόνου. Πάλι δεν θα έπρεπε να υπάρχει κάτι από πίσω; Οι ομάδες πρέπει να έχουν διάρκεια. Και αυτό έρχεται από τις υποδομές».

-Από όσα μου είπες νομίζω ότι αν σε δέκα χρόνια σε ξανασυναντούσα θα ήσουν πάλι στο γήπεδο...

«Παίζοντας; Δεν ξέρω... μπορεί. Ξέρω ότι δεν θέλω ποτέ να σταματήσω αλλά ξέρω και ότι ο πρωταθλητισμός έχει ημερομηνία λήξης. Και προσπαθώ να συμβιβαστώ με αυτήν την ιδέα...»

-Τι θα κάνεις μετά;

«Θα κοιτάξω να ασχοληθώ και πάλι με κάτι πολύ σοβαρά γιατί αυτό είναι του χαρακτήρα μου. Δεν θέλω να πω τώρα αλλά όλο και κάτι έχω στο μυαλό μου».