Με τίτλο «μια απίστευτη Ευρωλίγκα», ο ένας από τους τρεις
Ελληνες που βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη για το φάιναλ-έιτ της Ευρωλίγκα
γυναικών, Μιχάλης Κυριακάκης, δημοσίευσε στο www.basketblog.gr τις εντυπώσεις του από τους αγώνες, τις οποίες
αναδημοσιεύουμε:
«Την Κυριακή τέλειωσε στην Κωνσταντινούπολη το πρώτο
final8 της Ευρωλίγκας των γυναικών, με το κύπελλο να παραμένει στην Ισπανία,
απλώς να αλλάζει πόλη και από τη Σαλαμάνκα να μεταφέρεται στη Βαλένθια. Από την
Αβενίντα στη σουπερ Ρος Καθάρες τη νέα βασίλισσα της Ευρώπης.
Πανάξια πήρε τον τίτλο, εκμεταλλευόμενη την πληρότητα και
τη σαφή ανωτερότητά της, τερματίζοντας αήττητη το τουρνουά. Απέναντί της η
μαδριλένικη «σταχτοπούτα» της διοργάνωσης Ρίβας Εκόπολις.
Αφού κέρδισε στον όμιλο τις δυο τουρκικές ομάδες, παίζοντας
απλό και όμορφο μπάσκετ, έχοντας στις τάξεις της την MVP της διοργάνωσης Άσια
Τζόουνς, έφτασε δίκαια στον τελικό. Ήθελε να επαναλάβει τον περσινό άθλο της
συμπατριώτισσας της Αβενίντα, που έφτασε στην κορυφή μέσα στο σπίτι της
ζάμπλουτης Εκατερίνεμπουργκ.
Πάλεψε όσο άντεχε, όμως η Ρος -έχοντας άφθονες λύσεις
πρώτης επιλογής- της έκοψε τον βήχα και έδειξε σαφέστατα ότι αυτή είναι το
αφεντικό για φέτος στην Ευρώπη. Μην ξεχνάμε ότι πριν λίγες μέρες, όντας το
μεγάλο φαβορί, έχασε το κύπελλο Ισπανίας από την Αβενίντα, την οποία διαδέχτηκε
στον ευρωπαϊκό θρόνο.
Είμαι πολύ τυχερός που βρέθηκα εκεί, καθώς είχα την
ευκαιρία να τα δω όλα.
Πρώτα απ' όλα είδα τις καλύτερες παίκτριες του κόσμου
μαζεμένες εκεί. Αγώνες που ανέβαζαν την αδρεναλίνη στα ύψη. Μπάσκετ υψηλού
επιπέδου, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το αντίστοιχο ανδρικό. Πιστέψτε με
δεν υπερβάλω.
Όποιος αμφιβάλει ας ρωτήσει τον Κατερινιώτη Πέτρο
Παπαπέτρου, που σφύριξε τον τελικό ως πρώτος διαιτητής. Κι επί τη ευκαιρία τα
πήγε σπουδαία.
Είδα ατυχίες απίστευτες, όπως να σπάει τη μύτη της Σου
Μπερτ στο ζέσταμα η συμπαίκτρια της, Ντόρον, να μην παίζει στο ντέρμπι της
πρώτης αγωνιστικής απέναντι στη Ρος Καθάρες και η Εατερνίνεμπουρκ, με μπάτζετ
κοντά στα23.000.000 δολάρια, να χάνει το παιχνίδι και ταυτόχρονα σημαντικό
έδαφος για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στον όμιλο.
Την άλλη μέρα έκοψε τον χιαστό, στο πρώτο λεπτό του
αγώνα, η δίμετρη ΜαρίαΣτεπάνοβα και έδεσε το γλυκό για τη ρωσική ομάδα, που
είδε να αποτυγχάνει για άλλη μια φορά να πάρει το τρόπαιο, παρότι πανηγύρισαν
σαν τρελές με την κατάκτηση της τρίτης θέσης, νικώντας στον μικρό τελικό την
Φενέρμπαχτσε.
Τί να πω για την ατυχία της ομάδας του Τζώρτζη
Δικαιουλάκου, που είδε να τραυματίζεται σοβαρά η καλύτερη του παίκτρια, η
Αυστραλή Πένι Τέιλορ; Παρόλα αυτά κέρδισε στον «εμφύλιο» τουρκικό… πόλεμο τη
Γαλατασαράι και έχασε (αφού κάλυψε διαφορά 13 πόντων) από τη Ρίβας, από ένα
λάθος της Βαρνταλί, στα τελευταία δευτερόλεπτα και μαζί την ευκαιρία να παίξει
στον τελικό, όντας η μόνη αήττητη ομάδα από την αρχή της Ευρωλίγκας.
Η οικοδέσποινα Γαλατασαράι, που σημειωτέον όπως και η
Φενέρ κατεβάζουν διαφορετικές ομάδες στην Ευρώπη απ' ότι στις εσωτερικές
διοργανώσεις, απέτυχε παρά το τεράστιο άνοιγμα που έκανε και θα προσπαθήσει να
ρεφάρει με την κατάκτηση του νταμπλ.
Περιορίστηκε στην πέμπτη θέση, αφήνοντας έκτη την
πολυνικήτρια της Ευρωλίγκας Σπαρτάκ, που έχει Γενικό Διευθυντή τα τελευταία έξι
χρόνια τον παλιό μου συμμαθητή, Στράτο Κωσταλά, που νομίζω δίκαια μου
παραπονέθηκε ότι τον έχουμε ξεχάσει.
Είδα και πόλεμο. Τύφλα να' χουν οι δικοί μας «αιώνιοι»!
Βλέπετε, δεν έχουμε την τύχη να δούμε σε ένα κλειστό γήπεδο 3.500 στο ένα
πέταλο και άλλους τόσους της αντίπαλης ομάδας από την άλλη και 4.000
αστυνομικούς μέσα και έξω από το γήπεδο.
Ελπίζω και εύχομαι σε λίγες μέρες, στο Σινάν Ερντέν αυτή
τη φορά, να δούμε στον τελικό της Ευρωλίγκας τις δυο μεγάλες μας ελληνικές
ομάδες, τον Παναθηναϊκό με τον Ολυμπιακό, όμως οι φίλαθλοι που θα είναι εκεί
μην κάνουν όρεξη γιατί οι Τούρκοι αστυνομικοί βαράνε στο ψαχνό.
Είδα φανατισμό απίστευτο! Φωτοβολίδες να φεύγουν
εκατέρωθεν, δυναμιτάκια να πέφτουν στον αγωνιστικό χώρο. Μάλιστα, ένα έσκασε
δίπλα από την Τσαρλς της Γαλατά, που σώθηκε γιατί η αντίπαλος της Μακάρθι την
έσπρωξε για να τη γλιτώσει.
Το τι επακολούθησε μετά τη λήξη δεν περιγράφεται. Οι
ηττημένοι της Γαλατά πήγαν να τα βάλουν με τους αστυνομικούς και έφαγαν το…
ξύλο της αρκούδας μέσα και έξω από το Αμπντί Ιπεκσί. Οι φίλαθλοι της Φενέρ και
όλοι εμείς φύγαμε μετά από τουλάχιστον μια ώρα και αφού εκτονώθηκαν οι
οδομαχίες.
Σε αυτό το παιχνίδι σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα
ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Οι 8.500 θεατές έσπασαν το προηγούμενο των 7.200, που
είχε σημειωθεί πριν λίγες μέρες πάλι στην Τουρκία, στον τελικό του Eurocup στην
Καισαρεία.
Είπα Eurocup και να σημειώσω πως ήμουν παρέα με τον ηγέτη
του Αθηναϊκού (του προπέρσινου τροπαιούχου) Νίκο Χαρδαλιά, που και αυτός
εντυπωσιάστηκε με ό,τι έβλεπε και που εξέφρασε το ίδιο ερώτημα με μένα, όσον
αφορά στην προσέλευση κόσμου στον τελικό, με δεδομένη την απουσία τουρκικής
ομάδας. Ήταν απογοητευτική!
Γύρω στις 3.000 είδαν τον… ισπανικό τελικό. Θέλω να δω τί
στάση θα κρατήσουν οι σωβινιστές Τούρκοι στα τελικά της Ευρωλίγκας των ανδρών,
που επίσης δεν συμμετέχει τουρκική ομάδα.
Η Κωνσταντινούπολη αυτές τις πέντε ημέρες μού άφησε
ανάμεικτα συναισθήματα, όμως η επίσκεψή μου στην Αγιά Σοφιά μου έδεσε κάμπο το
στομάχι. Με έπιασε ένα παράπονο, για το ποιοι ήμασταν και ποιοι είμαστε τώρα.
Τί μπορούσαμε να κάνουμε και τί κάναμε τελικά...»

















0 Σχόλια