Δάγλας: «Ταφόπλακα για το γυναικείο μπάσκετ, αν...»

Η απόφαση του Αλέκου Δάγλα να ακολουθήσει τον Πρωτέα στην Α2, σίγουρα δεν ήταν και η πλέον αναμενόμενη, όμως τελικά αποδείχτηκε πως βασίστηκε σε συγκεκριμένο πλάνο.






Ο ικανότατος τεχνικός, ο οποίος είναι αποφασισμένος να μετατρέψει -κάτω από τη... μαεστρική του καθοδήγηση- το συγκρότημα της Βούλας σε μία από τις μεγάλες δυνάμεις του γυναικείου μπάσκετ, αποκαλύπτει τα σχέδιά του μέσω του Cobrasports.gr, σε συνέντευξή του στο Νίκο Βαγγέλη, εκφράζοντας παράλληλα τις απόψεις του επί παντός επιστητού.

Ο έμπειρος προπονητής, ο οποίος έχει χαράξει μία αξιοσημείωτη διαδρομή στο χώρο, δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις, μιλώντας για... ταφόπλακα του γυναικείου μπάσκετ, σε περίπτωση που η Α1 διασπαστεί σε δύο ή σε τρεις ομίλους. Παράλληλα, δεν διστάζει να εκφράσει τις απόψεις του για το πως θα έπρεπε να λειτουργεί η παραγωγική διαδικασία, ενώ δεν παραλείπει να ανοίξει και το φάκελο «Εθνική ομάδα»...

 -Κόουτς, ποια είναι η άποψή σας για τη μέχρι τώρα πορεία του Πρωτέα;

«Πέρυσι κάναμε μεγάλη προσπάθεια για να σώσουμε την ομάδα. Στο τέλος δεν τα καταφέραμε, όμως τα δώσαμε όλα και παλέψαμε μέχρι τέλους. Ήταν μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Το σημαντικότερο στοιχείο που με έπεισε να μείνω για τρία χρόνια ήταν η προοπτική. Ο Πρωτέας έχει όλες τις προϋποθέσεις για έναν προπονητή που θέλει να δουλέψει συστηματικά, σοβαρά, βραχυπρόθεσμα και με στόχους. Σωστή οργάνωση σε όλα τα επίπεδα, οικονομική ευρωστία στο μέτρο του δυνατού, ό,τι λέει το εκπληρώνει στο ακέραιο. Υπάρχει τριετές πλάνο επανόδου στην Α1, ώστε αυτή η ομάδα να πρωταγωνιστήσει. Όλα αυτά με έκαναν να σκεφτώ πολύ σοβαρά την προοπτική και να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε αυτή η ομάδα να εκπληρώσει τους στόχους της».

-Σε τι επίπεδο βρίσκεται το πρωτάθλημα της Α2 Γυναικών;

«Για να πω την αλήθεια, δεν την ήξερα καλά την κατηγορία, καθώς δεν μου είχε τύχει ποτέ να δουλέψω σαν προπονητής σε κάποια ομάδα της Α2 Γυναικών, ενώ γενικότερα δεν την είχα παρακολουθήσει και τόσο. Ωστόσο, όταν αποφάσισα να ανανεώσω τη συνεργασία μου με τον Πρωτέα, πήρα στα χέρια μου κάποιες κασέτες από περυσινά παιχνίδι και είδα μερικά πράγματα, διαπιστώνοντας πως το επίπεδο, τουλάχιστον στις ομάδες που διεκδικούν τις πρώτες θέσεις, ήταν υψηλό. Σε σχέση δε, με τη φετινή Α2, υπάρχουν τρεις πάρα πολύ καλές ομάδες. Ο Πρωτέας, η Τερψιθέα και το Ελληνικό, που διαθέτουν έμπειρες παίκτριες με παρουσίες στην Α1, ενώ είναι  οικονομικά εύρωστες ομάδες και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα σωματεία που πρωταγωνιστούν στην Α1. Από εκεί και πέρα, υπάρχει ένα γκρουπ ομάδων που αποτελούν τους λεγόμενους ρυθμιστές της κατηγορίας.

Η ιδιαιτερότητα όσον αφορά τις πρώτες θέσεις, είναι το γεγονός πως οι τρεις ομάδες που προανέφερα, δεν έχουν κάνει ήττα από άλλον. Αυτό που κάνει το πρωτάθλημα συναρπαστικό, είναι πως δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα ποιος θα ανέβει. Δεν υπάρχουν ήττες με ομάδες κάτω από την τρίτη θέση κι έτσι με μια κακή εμφάνιση μπορείς να μπλέξεις. Αυτό είναι πρόβλημα το οποίο πρέπει να λύσεις, όντας σοβαρός σε όλους τους αγώνες. Νομίζω ότι είναι μία αρκετά καλή και ανταγωνιστική κατηγορία. Το σημαντικό είναι πως έχει μόνο Ελληνίδες παίκτριες. αυτό που λείπει είναι η προώθηση νέων παικτριών. Ακόμα και οι ομάδες που δεν κάνουν πρωταθλητισμό δεν δίνουν τον απαραίτητο χρόνο συμμετοχής σε νεαρά κορίτσια για να αναπτύξουν το ταλέντο τους...»

-Η κρίση που υπάρχει στο γυναικείο μπάσκετ, σχετίζεται με τη γενικότερη οικονομική στενότητα που επικρατεί στη χώρα;

«Σίγουρα η κατάσταση δεν είναι ευχάριστη και αναμφίβολα το μπάσκετ έχει πρόβλημα, κάτι που σχετίζεται με την γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Το γυναικείο μπάσκετ αντιμετωπίζει εδώ και αρκετό καιρό δυσκολίες και από τη στιγμή που δεν υπήρχε σοβαρός σχεδιασμός, η οικονομική κρίση έφερε τη μεγέθυνσή τους. Στην Α1, αν εξαιρέσουμε τον Αθηναϊκό που παρέμεινε σε υψηλό επίπεδο, όλα τα υπόλοιπα σωματεία αντιμετωπίζουν από πολύ μικρά έως σοβαρά προβλήματα. Βλέπουμε ομάδες χωρίς ξένες, κάποιες να έχουν μηδενιστεί, άλλες που απ' ό,τι ακούμε έχουν τα κορίτσια απλήρωτα για μήνες...

Είμαστε κοντά στον... πάτο και πρέπει όλοι μας να κάτσουμε σε ένα τραπέζι, με προεξέχουσα την ομοσπονδία, που εδώ πρέπει να παίξει το μεγάλο ηγετικό της ρόλο στο χώρο του γυναικείου μπάσκετ, να ακουστούν όλοι οι φορείς (προπονητές, παίκτριες, παράγοντες, διαιτητές κτλ.) και μέσα από σύνθεση να δούμε πως θα μπορέσουν να βοηθήσουν για να μην πάει πιο κάτω. Είναι ενθαρρυντικό ότι ήδη ξεκίνησε μια πρώτη επαφή από την ΕΟΚ, ακούγοντας τις απόψεις των σωματείων. Τα πράγματα είναι δύσκολα, όμως με ομαδικό πνεύμα θα μπορέσουμε να δώσουμε κάποιες λύσεις που θα βγάλουν το γυναικείο μπάσκετ απ' την αφάνεια».

-Πως κρίνετε τη διαφαινόμενη απόφαση της Ομοσπονδίας να διασπάσει την Α1 σε δύο ή ακόμα και σε τρεις ομίλους;

«Νομίζω ότι εάν τελικά επισημοποιηθεί κάτι τέτοιο και η Α1 χωριστεί σε 2 ή σε 3 ομίλους, τότε αυτό θα είναι και η... ταφόπλακα! Παρόλα τα οικονομικά προβλήματα, δεν μπορούμε το 2012 να βλέπουμε στη βιτρίνα του αθλήματος, έναν... κατακερματισμό ομάδων στην πρώτη κατηγορία, χωρίς οργάνωση, με ένα επίπεδο που κι εγώ δεν μπορώ να υποψιαστώ πως μπορεί να είναι... Ποιος φίλαθλος θα έρθει να δει ένα τόσο χαμηλό επίπεδο υποβαθμισμένου πρωταθλήματος; Ποια τηλεόραση θα το καλύψει; Ποιος χορηγός θα επενδύσει σε αυτό;

Είναι προτιμότερο να φτιάξουμε μια Α1 με 8, με 9 ή με 10 ομάδες. Τέλος πάντων, με όσες θα μπορούν να καλύπτουν κάποια μίνιμουμ εχέγγυα. Όσοι μπορούν να συμμετάσχουν κι όσοι δεν μπορούν να πηγαίνουν είτε στην Α2, είτε στα τοπικά . Να μην επαναλαμβάνουμε το επιχείρημα πως δεν υπάρχουν λεφτά για μετακινήσεις. Είναι απλό... Όσοι δεν μπορούν να μην συμμετέχουν στην Α1! Ας περηφανευόμαστε τουλάχιστον πως έχουμε 8 ή 9 ομάδες υψηλού επιπέδου. Και κάτι άλλο σημαντικό... Δεν μπορούμε να ζητάμε συνέχεια απ' το κράτος. Αυτό το μοντέλο πέθανε και πρέπει να στραφούμε στα νέα δεδομένα. Δεν μπορούμε να είμαστε στη βιτρίνα του αθλήματος χωρίς λεφτά. Επαναλαμβάνω κι ας γίνομαι κουραστικός, όσοι έχουν να συμμετέχουν κι όσοι δεν έχουν, όχι!»

-Ποια είναι η γνώμη σας για την Εθνική μας ομάδα των Γυναικών; Θα συνεχίσει να στέκεται σε υψηλό επίπεδο;

«Τα τελευταία 5-6 χρόνια, η Εθνική μας ομάδα ακολουθεί μια φανταστική πορεία, πραγματοποιώντας άκρως θετικά αποτελέσματα. Μας έχει κάνει όλους υπερήφανους τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αυτό οφείλεται σε μείζονα βαθμό, στο γεγονός πως έχει στον πάγκο της έναν πολύ μεγάλο προπονητή, τον Κώστα Μίσσα, ενώ ευτύχισε να διαθέτει έναν κορμό παικτριών που κάνουν καριέρα στην Ευρώπη κι αυτό βοήθησε τόσο τη νοοτροπία, όσο και να πιστέψουν τα κορίτσια στις δυνατότητές τους.

Πλέον, είναι κομβικό το αν θα συνεχίσουν η Εβίνα Μάλτση και Τούλα Καλέντζου. Θα έχουμε μεγάλη τύχη να προκριθούμε παρότι δεν είναι εύκολος ο όμιλος. Για το μέλλον της ομάδας είμαι αισιόδοξος γιατί υπάρχουν νέα κορίτσια σε πανεπιστήμια στις ΗΠΑ. Η Εθνική θα παραμείνει σε υψηλό επίπεδο και θα συνεχίσει να είναι και στα επόμενα χρόνια».

-Λειτουργεί σωστά η παραγωγική διαδικασία στο γυναικείο μπάσκετ;

«Είναι συνέχεια της άποψής μου για το πως πρέπει να λειτουργήσουμε σαν γυναικείο μπάσκετ. Πρέπει να δώσουμε κίνητρο στα σωματεία για να καταλάβουν πως είναι αναγκαίο να υπάρχει οργανωμένη ακαδημία νεαρών παικτριών. Η Ομοσπονδία πρέπει να κάνει μίνι σεμινάρια για το στυλ που θα ακολουθηθεί και οι ομάδες να δουλεύουν κάτω από αυτό το πρόγραμμα. Επίσης, να καταλάβουν πως στα τοπικά θα πρέπει να είναι υποχρεωτική η παρουσία 4-5 παικτριών κάτω των 20 και μίας εξ' αυτών στην πεντάδα! Με αυτό τον τρόπο οι σύλλογοι θα αναγκαστούν να στραφούν στην παραγωγική διαδικασία και θα βγάλουν παίκτριες που θα στελεχώσουν αργότερα και τις εθνικές ομάδες...»